Επί έναν μήνα ζούμε το θέατρο του παραλόγου με μια ομάδα πολιτών που προσπαθεί να εκβιάσει με έναν, ουσιαστικά, φασιστικό τρόπο (για να μη μασάμε τα λόγια μας) την κυβέρνηση και την κοινωνία ώστε να υποκύψει στις απαιτήσεις τους.
- του Ανδρέα Ψυχάρη – Σύμβουλος Στρατηγικής Επικοινωνίας, πρώην βουλευτής, πρέσβης
Κλείνουν βασικές αρτηρίες της χώρας -δηλαδή των πολιτών- και μετακυλίουν το κόστος (από την παραβίαση συμβάσεων, τα σχετικά πρόστιμα αλλά και την παράλυση της οικονομίας) στους φορολογούμενους πολίτες. Το πιο τραγικό στην υπόθεση είναι ότι το μόνο στο οποίο φαίνεται οι αγρότες να συμφωνούν είναι ότι πρέπει να ταλαιπωρούν -με φασιστικό τρόπο, θυμίζω- τους φορολογούμενους πολίτες της χώρας – διότι πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι οι φοροαπαλλαγές για ορισμένους πληρώνονται από αυξανόμενους φόρους για τους υπολοίπους.
Και δυστυχώς ξεφεύγουμε από την πραγματική ουσία του αγροτικού προβλήματος. Έχουν σκεφτεί ορισμένοι, κυβερνητικοί αλλά και αγρότες, γιατί οι Γερμανοί προτιμούν πλέον τα περουβιανά σπαράγγια από τα δικά μας, παρά το γεγονός ότι παλαιότερα κυριαρχούσαμε στην αγορά; Διότι, πράγματι, οι αγρότες αντιμετωπίζουν ορισμένα θέματα, στα οποία το κράτος θα μπορούσε να ήταν αρωγός τους, υπό την προϋπόθεση ότι μπορούν να αντιληφθούν τη γενικότερη εξέλιξη της σημερινής αγροτικής ανάπτυξης με τα δεδομένα της παγκόσμιας οικονομίας και κυρίως της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Και πάντως σίγουρα όχι με τον τρόπο που γινόταν, δυστυχώς διαχρονικά, η «εκμετάλλευση» των ευρωπαϊκών κονδυλίων και επιδοτήσεων.
Το πρώτο θέμα όμως που πρέπει να λυθεί είναι εκείνο της καχυποψίας που υφίσταται μεταξύ κυβέρνησης, αγροτών αλλά και κοινωνίας – δεν πρέπει να «συγχωρεθεί» ο φασιστικός τρόπος των μπλόκων, άλλα προβλήματα υπάρχουν και η αγροτική ανάπτυξη να στηριχθεί ουσιαστικά. (Ίσως μάλιστα οι αγρότες να έλυναν πρώτοι το θέμα της δικής τους ενδοκαχυποψίας και να αποφάσιζαν για μια λειτουργική επιτροπή 5-6 ατόμων και όχι 25-30.)
Εδώ το παράδειγμα της 17 Νοέμβρη θα πρέπει να μας καθοδηγήσει. Όσο προσπαθούσαν οι κυβερνήσεις μας να το αντιμετωπίσουν με τη δική μας τεχνογνωσία, προφανώς αποτυγχάναμε. Μόλις η τότε κυβέρνηση (κατά σύμπτωση ο ίδιος υπουργός βρίσκεται στο ίδιο γραφείο και σήμερα) αποφάσισε να ζητήσει τεχνογνωσία από τους ειδικούς, οι τρομοκράτες της 17 Νοέμβρη βρέθηκαν στη φυλακή.
Οι Ολλανδοί έχουν κάνει θαύματα, όμως πρέπει να υπάρξουν υπομονή και μια δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης ότι θα δρομολογηθεί μια στρατηγική αγροτική πολιτική. Το κλίμα εμπιστοσύνης θα πρέπει να είναι ορατό όμως από όλους τους πολίτες, όπου θα διαφαίνεται ότι η κυβέρνηση δεν υποκύπτει σε εκβιασμούς και οι αγρότες λαμβάνουν τη δημιουργία ενός πλαισίου εργασίας, που όμως όλοι οι τομείς εργασίας θα έπρεπε να έχουν.
Διότι δεν πρέπει να λησμονούμε ότι τον λαϊκισμό τής πάνω και κάτω πλατείας παραλίγο να τον πληρώσουμε πολύ ακριβά…
