Ορισμένοι επιστήμονες έχουν επιχειρήσει να απαντήσουν στο ερώτημα για το τέλους του κόσμου χρησιμοποιώντας τα καλύτερα διαθέσιμα δεδομένα και μαθηματικά μοντέλα, προσπαθώντας να εκτιμήσουν αν και πότε θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα ένα σενάριο παγκόσμιας κατάρρευσης.
Ήδη από το 1798, ο Βρετανός οικονομολόγος Τόμας Μάλθους είχε προειδοποιήσει ότι η ανθρωπότητα οδεύει προς καταστροφή λόγω του ανεξέλεγκτου υπερπληθυσμού και της αδυναμίας της Γης να καλύψει τις διατροφικές ανάγκες του ανθρώπου. «Η πείνα είναι η τελευταία και πιο τρομερή λύση της φύσης», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά, υποστηρίζοντας ότι η αύξηση του πληθυσμού ξεπερνά κατά πολύ την ικανότητα της Γης να προσφέρει τα απαραίτητα για την επιβίωση, οδηγώντας αναπόφευκτα στον πρόωρο θάνατο μεγάλου μέρους της ανθρωπότητας.
Η μαθηματική εξίσωση για την «ημέρα της καταστροφής»
Περισσότερο από έναν αιώνα αργότερα, οι απόψεις του Μάλθους επανήλθαν στο προσκήνιο μέσα από μια μελέτη τριών ερευνητών του Πανεπιστημίου του Ιλινόις. Το 1960, οι Χάιντς φον Φόρστερ, Πατρίσια Μ. Μόρα και Λόρενς Β. Άμιοτ ανέλυσαν την πορεία του παγκόσμιου πληθυσμού τα προηγούμενα 2.000 χρόνια.
Τα δεδομένα έδειξαν ότι η αύξηση του πληθυσμού δεν επιβραδυνόταν, αλλά αντιθέτως επιταχυνόταν. Την εποχή της μελέτης, ο παγκόσμιος πληθυσμός ανερχόταν σε περίπου τρία δισεκατομμύρια ανθρώπους, ενώ το 2026 αναμένεται να ξεπεράσει τα 8,1 δισεκατομμύρια, αν και με χαμηλότερο ρυθμό από εκείνον που είχαν αρχικά προβλέψει.
Όταν οι ερευνητές χάραξαν τη μαθηματική καμπύλη που ταίριαζε καλύτερα στην τάση αυτή, κατέληξαν σε ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα, μια εκθετική αύξηση που κορυφωνόταν σε μία συγκεκριμένη ημερομηνία… την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026.
Οι ίδιοι χρησιμοποίησαν τον όρο «ημέρα της καταστροφής» κυρίως για δραματικό αντίκτυπο, ωστόσο τόνιζαν ότι η πληθυσμιακή ανάπτυξη δεν μπορεί να συνεχίζεται επ’ άπειρον και ότι κάποια ριζική αλλαγή είναι αναπόφευκτη.
Πότε η Γη θα είναι μη κατοικήσιμη
Σε πιο σύγχρονες προσεγγίσεις, επιστήμονες του Πανεπιστημίου Τόχο στην Ιαπωνία, σε συνεργασία με ερευνητές της NASA, προσπάθησαν να απαντήσουν σε ένα ακόμη πιο μακροπρόθεσμο ερώτημα: «Πότε η Γη θα πάψει εντελώς να μπορεί να φιλοξενεί ζωή;».
Στη μελέτη με τίτλο «Το μέλλον της οξυγονωμένης ατμόσφαιρας της Γης», οι ερευνητές συνέδεσαν τη μοίρα της ζωής στον πλανήτη με την εξέλιξη και τη διάρκεια ζωής του Ήλιου. Αναλύοντας 400.000 διαφορετικά υπολογιστικά σενάρια, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η Γη θα καταστεί πλήρως ακατοίκητη το έτος 1.000.002.021.
Τότε, η επιφάνεια του πλανήτη θα έχει θερμανθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε ούτε οι πιο ανθεκτικοί μικροοργανισμοί να μην μπορούν να επιβιώσουν. Οι ωκεανοί θα εξατμιστούν, η ατμόσφαιρα θα αραιώσει δραστικά και οι ακραίες θερμοκρασίες θα καταστήσουν κάθε μορφή ζωής αδύνατη. Οι άνθρωποι, βέβαια, θεωρείται εξαιρετικά απίθανο να φτάσουν μέχρι εκείνο το σημείο, αφού το είδος μας θα έχει εξαφανιστεί πολύ νωρίτερα.
