Στο κατώφλι του 2026, σ’ ένα ρευστό διεθνές περιβάλλον, η χώρα μας αναμφισβήτητα διαμορφώνει ενεργό ρόλο. Μετά τη μακρά περίοδο οικονομικής κρίσης και θεσμικών δοκιμασιών, η Ελλάδα έχει ανακτήσει βαθμούς αξιοπιστίας, σταθερότητας και γεωπολιτικής σημασίας -ξεκάθαρα χάρη στις κυβερνητικές επιλογές- επανατοποθετούμενη πρωταγωνιστικά στον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο χάρτη.
- του Βασίλη Α. Υψηλάντη-Κοσμήτορας της Βουλής, πρόεδρος Επιτροπής Οικονομικών Βουλής, βουλευτής Δωδεκανήσου με ΝΔ
Στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, η Ελλάδα αποτελεί σταθερό πυλώνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο. Συμμετέχει ενεργά στις κοινές ευρωπαϊκές πολιτικές για την άμυνα, την ενέργεια, τη μετανάστευση και την πράσινη μετάβαση. Η ελληνική εμπειρία από την οικονομική κρίση έχει προσδώσει στη χώρα ιδιαίτερο βάρος στις συζητήσεις για τη δημοσιονομική πειθαρχία, την κοινωνική συνοχή και την ανάγκη μιας πιο ανθεκτικής ευρωπαϊκής οικονομικής αρχιτεκτονικής. Παράλληλα, η Ελλάδα υποστηρίζει σταθερά την ευρωπαϊκή προοπτική των Δυτικών Βαλκανίων, λειτουργώντας ως γέφυρα σταθερότητας και συνεργασίας.
Στα ζητήματα Κράτους Δικαίου, σύμφωνα με την Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το 2025, η Ελλάδα πρωταγωνιστεί: συγκαταλέγεται μεταξύ των 12 κρατών-μελών που σημείωσαν πρόοδο σε όλες τις περσινές συστάσεις, βρίσκεται μεταξύ των 15 με έως τέσσερις συστάσεις συνολικά και, από το 2023 έως σήμερα, έχουν απαλειφθεί συνολικά τρεις συστάσεις – αποτέλεσμα στοχευμένων κυβερνητικών μεταρρυθμίσεων.
Σε γεωπολιτικό επίπεδο, η θέση της Ελλάδας είναι στρατηγική. Βρίσκεται στο σταυροδρόμι Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής, καθιστώντας την κρίσιμο παράγοντα σε ζητήματα ασφάλειας, ενέργειας και μεταφορών. Η ενίσχυση των σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η στενή συνεργασία με χώρες όπως η Γαλλία, καθώς και οι τριμερείς και πολυμερείς συνεργασίες με κράτη της Ανατολικής Μεσογείου (Κύπρος, Ισραήλ, Αίγυπτος), ενδυναμώνουν τον ρόλο της ως παράγοντα σταθερότητας σε μια περιοχή αυξημένων εντάσεων – όλα καρπός αποφασιστικής κυβερνητικής διπλωματίας.
Στον τομέα της ενέργειας, η Ελλάδα φιλοδοξεί να αποτελέσει κόμβο μεταφοράς και διαφοροποίησης ενεργειακών πηγών, συμβάλλοντας στη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης της Ευρώπης. Ταυτόχρονα, επενδύει μαζικά σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και πράσινη ανάπτυξη, ευθυγραμμιζόμενη πλήρως με τους στόχους της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας κλιματικής πολιτικής.
Η διεθνής εικόνα της Ελλάδας ενισχύεται και από την πολιτιστική της ισχύ. Ο πολιτισμός, ο τουρισμός, η διασπορά και η ναυτιλία παραμένουν βασικά εργαλεία ήπιας ισχύος, προβάλλοντας μια χώρα ανοιχτή, δημοκρατική και δημιουργική. Πάνω από τις προκλήσεις -δημογραφικές, κοινωνικές, γεωπολιτικές- η Ελλάδα δείχνει ότι μπορεί να συνδυάζει την ιστορική της ταυτότητα με έναν σύγχρονο, αξιόπιστο ρόλο.
Συνολικά, η σημερινή Ελλάδα δεν είναι παρατηρητής των εξελίξεων, αλλά ενεργός πρωταγωνιστής. Με σταθερό προσανατολισμό στην Ευρώπη και ανοιχτό βλέμμα στον κόσμο, επιδιώκει να μετατρέψει τις προκλήσεις σε ευκαιρίες και να κατοχυρώσει τη θέση της ως χώρας ευθύνης, συνεργασίας και προοπτικής.
Απέναντι σε αυτή την πορεία επιτυχίας, η κριτική της αντιπολίτευσης εξαντλείται σε ανέξοδη παροχολογία, αποκομμένη από τις πραγματικές δυνατότητες της χώρας, ή σε κυνήγι μαγισσών με fake news και υπερβολές. Δύο διαφορετικοί κόσμοι συγκρούονται.
Το ερώτημα είναι ξεκάθαρο: Σε ποιον κόσμο θέλουν να ζήσουν οι Έλληνες;
Στον κόσμο του ρεαλισμού, της προόδου και της δυναμικής διεθνούς παρουσίας ή στον κόσμο των ιδεοληψιών, των ύβρεων, των απωλειών και του διεθνούς περίγελου;
