Συνέντευξη στο «The 2night Show» παραχώρησε ο Ορφέας Αυγουστίδης (Τρίτη, 16/12) και μίλησε για την πατρότητα, το ξεκίνημά του στον χώρο της υποκριτικής και τις στιγμές από τη μέχρι στιγμής επαγγελματική πορεία του, που έχουν μείνει χαραγμένες στο μυαλό του.
Ο Ορφέας Αυγουστίδης δήλωσε αρχικά πως «Κλείνω 21 χρόνια στην υποκριτική. Η πρώτη μου δουλειά ήταν στο “Σειρήνες στο Αιγαίο”. Ο Νίκος Περάκης ήταν θαμώνας στο μπαρ του εστιατορίου που δούλευα και με ρώτησε αν μιλάω κρητικά. Μου πρότεινε να μου μάθει η μαμά μου και μου ανέφερε ότι κάνει μια οντισιόν.
Ήμουν στο πρώτο έτος της Δραματικής Σχολής και κάπως έτσι έγινε. Πήγα έκανα την οντισιόν και μετά από δυο εβδομάδες μου είπαν να περάσω να υπογράψω το συμβόλαιο για την ταινία. Τα γυρίσματα έγιναν καλοκαίρι και δε χρειάστηκε να το διαχειριστούμε στη σχολή».
Όσον αφορά το αν δέχτηκε κριτική, ο γνωστός ηθοποιός σημείωσε πως «Ευτυχώς το αποτέλεσμα επαληθεύει την διαδικασία. Δεν έφαγα bullying, γιατί ποτέ δεν πήρα κάποιο ρόλο εξαιτίας των γονιών μου. Πόσο μάλλον στην πορεία, που οι επιλογές μου ήταν τελείως διαφορετικές από αυτές των γονιών μου και με μικρότερα ή συγκεκριμένα πράγματα που ήταν κοντά σε εμένα. Για αυτό νομίζω δεν το σκέφτηκε και κανείς μέσα από τον χώρο. Έξω από τον χώρο ο καθένας σκέφτεται ό,τι θέλει».
Μεταξύ άλλων, ο Ορφέας Αυγουστίδης σημείωσε ότι: «Μου έχει τύχει να παίξω σε παραστάσεις με λίγο κοινό, και όχι μόνο μια φορά. Δεν απογοητεύτηκα, γιατί περνούσαμε φανταστικά. Η χειρότερη μέρα ήταν σε θέατρο 700 θέσεων, με 40 θεατές. Σκεφτόμασταν ότι μπορεί να μη μας βλέπουν και το απολαμβάναμε πολύ. Αυτή είναι η δουλειά, όχι να αποδεικνύεις συνέχεια ότι αξίζει τον κόπο μόνο όταν είσαι γεμάτος».
Στη συνέχεια, ο Ορφέας Αυγουστίδης είπε πως «Ο γιος μου πηγαίνει προνήπιο. Έβλεπε τα “Φαντάσματα” και μου έλεγε “Γιατί κάνεις μπούρδες;”. Του λέω “δεν ντρέπεσαι να λες για τον πατέρα σου ότι κάνει μπούρδες;”. Και μου λέει “όχι, δεν ντρέπομαι, εσύ δεν ντρέπεσαι;”».
«Αισθάνομαι πολύ ωραία ως μπαμπάς. Κάθε πίστα έχει τις δικές της δυσκολίες και δικιά της επιβράβευση. Είναι πολύ ωραία, τι να πω; Δεν είχαν δίκιο οι γονείς μας που μας έλεγαν “Όταν κάνετε παιδί θα δείτε”; Όταν μπαίνεις σε αυτή τη διαδικασία τόσο υποψιασμένος και ξέροντας γιατί διάβασες, όταν βρίσκεσαι αντιμέτωπος με την πραγματικότητα που δεν είναι 1+1= 2 και φασαρία και άγχος, τι εξίσωση να λύσεις;
Βέβαια ο ερχομός ενός παιδιού μπορεί να σε εκθέσει. Μετά εσύ καλείσαι να στρίψεις το τιμόνι, τουλάχιστον να αρχίσεις να σκέφτεσαι και να είσαι λίγο πιο ειλικρινής με τον εαυτό σου ή αν θα ξοδέψεις ολόκληρη τη ζωή σου για να το καλύψεις και να μη φαίνεται. Αν θα κάνεις δηλαδή ότι αυτή η έκθεση ήταν κάτι που δεν θα έπρεπε να συμβεί και προσπαθείς να ελιχθείς γύρω από την πραγματικότητα. Είναι νομίζω στο χέρι μας να πεις “Αυτός είμαι, ευτυχώς η δυστυχώς, και θα προσπαθήσω να αντιδρώ αλλιώς”. Προσπαθώ να αποφεύγω τις συμβουλές κάνουμε μια μεγάλη προσπάθεια να παραδειγματίζουμε, να κάνουμε αυτά που θα θέλαμε να κάνει και όχι να τα λέμε».
