Την ευρύτερη επιχειρηματική ατζέντα που επιχειρούν να διαμορφώσουν τα ανοίγματα του Ομίλου AKTOR στις ΗΠΑ καταδεικνύουν τα ραντεβού και οι επαφές του Αλέξανδρου Εξάρχου στην Ουάσιγκτον.
Σύμφωνα με την Political και το ρεπορτάζ του Γιώργου Φιντικάκη, τον πυρήνα των συναντήσεων του Έλληνα επιχειρηματία δεν ήταν μόνο το σκέλος των νέων deals πώλησης αμερικανικού φυσικού αερίου στη ΝΑ Ευρώπη, πέραν των υφιστάμενων συμφωνιών που είχαν υπογραφεί στο Διατλαντικό Συνέδριο του Ζαππείου, αλλά και μια ευρύτερη βεντάλια θεμάτων, από τον βασικό άξονα δραστηριότητας του ομίλου που είναι οι υποδομές, μέχρι τον ρόλο που μπορούν να παίξουν τα ελληνικά λιμάνια και η ναυτιλία στη μεταφορά LNG.
Τι περιλαμβάνει το μεγάλο αμερικανικό σχέδιο
Το μεγάλο αμερικανικό σχέδιο για ενεργειακή κυριαρχία δεν περιορίζεται μόνο στις χώρες του Κάθετου Διαδρόμου και στο φυσικό αέριο, αλλά περιλαμβάνει πολύ περισσότερα, όπως δείχνει και ο διαγωνισμός με fast track διαδικασίες για το λιμάνι της Ελευσίνας, που εντάσσεται στο πλαίσιο αναβάθμισης της ελληνοαμερικανικής συνεργασίας αλλά και της δημιουργίας ενός εναλλακτικού του Πειραιά εμπορικού λιμένα στην Αττική.
Το θέμα, που συγκεντρώνει αυξημένο υπερατλαντικό ενδιαφέρον, συζητήθηκε προχθές κατά τη διάρκεια της συνάντησης που είχε ο υπουργός Ναυτιλίας Βασίλης Κικίλιας με την Αμερικανίδα πρέσβειρα Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, με τις συνομιλίες να είναι σε γνώση τόσο του επικεφαλής του Εθνικού Συμβουλίου Ενεργειακής Κυριαρχίας των ΗΠΑ Νταγκ Μπέργκαμ όσο και του υπουργού Ενέργειας Σταύρου Παπασταύρου, στοχεύοντας στην άμεση ενίσχυση των διμερών ναυτιλιακών, ενεργειακών και αμυντικών σχέσεων.
Τι ειπώθηκε στα τραπέζια των συναντήσεων
Στην πραγματικότητα, το τοπίο της ελληνοαμερικανικής συνεργασίας μετασχηματίζεται με ταχύ ρυθμό, επεκτείνεται σε πολλούς τομείς και αυτό καταδεικνύουν και οι επαφές που είχε ο κ. Εξάρχου στην Ουάσιγκτον τόσο για το φυσικό αέριο όσο και με τον υπουργό Άμυνας Πίτερ Χέγκσετ, αλλά και την υπουργό Εσωτερικής Ασφάλειας Κρίστι Νόεμ, με τους οποίους συναντήθηκε στο Kennedy Center.
Στα τραπέζια των συναντήσεων λέγεται ότι τέθηκαν τόσο το ενδιαφέρον για ένα επιπλέον στρατηγικό λιμάνι στην Ελλάδα, πέραν του Βόλου -κάτι που δεν αφορά την Αλεξανδρούπολη-, όσο και η θαλάσσια μεταφορά LNG. Η αμερικανική πλευρά έχει συμφέρον να εξασφαλίσει την πιο αποδοτική αλυσίδα μεταφοράς, ωστόσο ο κ. Εξάρχου λέγεται ότι ζήτησε να συμμετάσχουν ουσιαστικά και ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες, με στόχο ένα μοντέλο που θα ωφελεί και τις δύο πλευρές.
Άλλωστε όπως είπε και στη συνέντευξή του στο Bloomberg, βραχυπρόθεσμα, η Atlantic-SEE LNG Trade, το κοινό σχήμα των AKTOR (60%), ΔΕΠΑ (40%), εξετάζει να ναυλώσει πλοία για τη μεταφορά του αμερικανικού LNG στην Ελλάδα, ενώ ταυτόχρονα συζητά και τη δυνατότητα μακροπρόθεσμα να κατασκευάσει δικά της σκάφη. «Χρειαζόμαστε μεγαλύτερες ποσότητες από αυτές που μπορεί να εγγυηθεί η Venture Global και για την περίοδο 2026-2030 θα πρέπει να έχουμε τουλάχιστον δύο, ίσως και τρεις προμηθευτές», όπως είπε ο CEO της AKTOR, μιλώντας και για την ανάγκη να αποκτήσει η Ελλάδα και δεύτερο πλωτό terminal αποθήκευσης και επαναεριοποίησης (FSRU) πριν το 2030, προκειμένου να δημιουργηθεί ένας νέος διάδρομος που θα αυξήσει τη διέλευση LNG προς Ρουμανία, Ουκρανία και Μολδαβία.
Στην ίδια κατεύθυνση, όπως μεταφέρει σε δημοσίευμά της η «Hellas Journal», κινήθηκε και ο υφυπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ για την Ευρώπη Τζάσουα Βολζ, ο οποίος, την ημέρα των συζητήσεων στον Λευκό Οίκο, κάλεσε επισήμως την Ελλάδα να επιταχύνει τις αναγκαίες υποδομές, ώστε να αξιοποιηθεί πλήρως ο λεγόμενος Κάθετος Διάδρομος. Για τον κ. Βολζ, ο τερματισμός της ροής ρωσικής ενέργειας προς την Ευρώπη «είναι τετελεσμένο γεγονός». Η ανάπτυξη νέων υποδομών, σύμφωνα με τον ίδιο, πρέπει να γίνει με απόλυτη ταχύτητα και με συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
Στο ραντάρ νέα deals σε Βουλγαρία, Μολδαβία, Ουγγαρία
Στην κατεύθυνση αυτή εντάσσονται και τα νέα deals πώλησης αμερικανικού LNG σε εταιρείες από Βουλγαρία, Μολδαβία και Ουγγαρία, που βρίσκονται, σύμφωνα με τις πληροφορίες στο ραντάρ της Atlantic-SEE LNG Trade. Σε συνέχεια των συμφωνιών που υπέγραψε τον Νοέμβριο στη Διατλαντική Σύνοδο του Ζαππείου, διάρκειας 20 ετών (2030-2050), με κρατικούς φορείς της Ρουμανίας και της Ουκρανίας, τώρα το σχήμα βολιδοσκοπεί το ενδιαφέρον νέων αγοραστών όχι μόνο στις δύο υπόλοιπες χώρες του Κάθετου Διαδρόμου, δηλαδή τη Βουλγαρία και τη Μολδαβία, αλλά και στην πολλά υποσχόμενη ουγγρική αγορά.
Στην περίπτωση της Ουγγαρίας, που έχει λάβει προσωρινά εξαίρεση από τις αμερικανικές κυρώσεις για τη χρήση των ρωσικών ορυκτών καυσίμων, οι υπερατλαντικοί παραγωγοί βλέπουν μια πολύ καλή αγορά στο κέντρο της Ευρώπης, με σημαντικό δίκτυο διεθνών διασυνδέσεων και με ετήσια κατανάλωση 8,5 bcm, αποκλειστικά ρωσικό.
Την ίδια ωστόσο στιγμή που η Βουδαπέστη ανακοίνωνε προ ημερών ότι θα προσφύγει κατά της απόφασης της ΕΕ για απαγόρευση των εισαγωγών ρωσικού αερίου, φέρεται να έχει συμφωνήσει σε αγορά αμερικανικού LNG 600 εκατ. δολαρίων, όπως είχε αποκαλύψει τον Νοέμβριο αξιωματούχος στο Reuters, μετά τη συνάντηση Τραμπ – Όρμπαν στην Ουάσιγκτον.
Αν και οι επαφές με τις τρεις παραπάνω χώρες βρίσκονται ακόμη σε επίπεδο ζυμώσεων, εντούτοις δείχνουν ότι ο στόχος των Αμερικανών είναι να καλύψουν ένα ευρύτερο τόξο χωρών που περιλαμβάνει από τα Δυτικά Βαλκάνια μέχρι την Ουγγαρία, αντικαθιστώντας με LNG τεράστιες ποσότητες, της τάξης των 18 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων (bcm), όσο είναι σήμερα το ρωσικό αέριο που διακινείται σε όλη τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.
