«Πρέπει να δείξουμε, με στελέχη που ενώνουν, ότι υπάρχει άλλος βιώσιμος δρόμος»
Είναι «κυρίαρχη ανάγκη να αποκτήσει η κοινωνική αντιπολίτευση πολιτική έκφραση με εναλλακτικό πρόγραμμα διακυβέρνησης», δηλώνει στο «Π» ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Χάρης Τσιόκας. Παραδέχεται, όμως, ότι ο διάλογος «απουσιάζει από τα προοδευτικά κόμματα», τα οποία εξαντλούνται σε έναν στείρο διαπιστωτικό «αντιμητσοτακισμό».
Στηρίζετε με όλες σας τις δυνάμεις -και με εκδηλώσεις ανά την Ελλάδα- τη συνεργασία και τη συμπόρευση των προοδευτικών δυνάμεων. Γιατί το θεωρείτε τόσο αναγκαίο; Εντέλει, βρίσκετε ανταπόκριση από τα κόμματα της Κεντροαριστεράς;
Πρέπει να αφουγκραζόμαστε τον απλό κόσμο γύρω μας. Τι ακούτε; Δεν πνέουν τα μένεα κατά της κυβέρνησης οι πολίτες; Για τα Τέμπη, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, την ακρίβεια, τους πλειστηριασμούς, τα funds και τις τράπεζες, την όξυνση των ανισοτήτων για τους πολλούς; Γίνεται, λοιπόν, κυρίαρχη ανάγκη να αποκτήσει η κοινωνική αντιπολίτευση πολιτική έκφραση με εναλλακτικό πρόγραμμα διακυβέρνησης που θα την αφορά! Είναι οξυγόνο δημοκρατίας να κρατηθεί η παράδοση της Μεταπολίτευσης, να αναμετρώνται εναλλακτικά προγράμματα για τα προβλήματα του λαού και της χώρας. Σε όλες τις εκδηλώσεις που κάνουμε, βλέπουμε μεγάλη συμμετοχή όλων των εκφράσεων του προοδευτικού χώρου, που αναζητούν καταλυτικές διεργασίες διαμόρφωσης προοδευτικής πλειοψηφίας. Και όσο ηγετικές ομάδες των κομμάτων του προοδευτικού χώρου το προσπερνούν ή το περιορίζουν σε διαπραγμάτευση μικροκομματικών ρόλων, η κοινωνία αδιαφορεί, δίνοντας χαμηλά ποσοστά.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης παραμένουν όντως σε χαμηλά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις. Τι σημαίνει αυτό για το αίτημα πρόωρων εκλογών;
Προφανώς και το αίτημα των εκλογών πρέπει να εξειδικεύεται με ένα διαφορετικό πρόγραμμα διακυβέρνησης, που θα αφορά τον σύγχρονο ρόλο της χώρας στις γεωπολιτικές διεργασίες, την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου με μέτρα πολιτικής που θα στηρίζουν την παραγωγική βάση, καθώς και τον εκσυγχρονισμό του κράτους, ώστε να είναι προσβάσιμο σε όλες τις κοινωνικές ομάδες, τις περιφέρειες και τα εργαλεία της σύγχρονης εποχής. Εκλογές χρειάζονται γιατί τα κοινά αγαθά -υγεία, παιδεία, δίκτυα- πρέπει να μείνουν μακριά από την εμπορευματοποίηση. Όμως αυτός ο διάλογος απουσιάζει από τα προοδευτικά κόμματα, που εξαντλούνται σε έναν στείρο διαπιστωτικό«αντιμητσοτακισμό». Η κοινωνία τον εκφράζει ήδη καλύτερα. Το ζητούμενο είναι πολιτική έκφραση αναγκών – κι εκεί δίνουμε μάχη.
Βλέπετε να υπάρχει προοπτική συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων; Και με ποιους όρους;
Ο προοδευτικός χώρος επιμένει δυστυχώς στις διαιρέσεις τού χθες, ενώ η εμπειρία τού χθες θα έπρεπε να διδάξει λύσεις για τα σημερινά προβλήματα. Επομένως, πρέπει να δυναμώσει η φωνή της βάσης και των ανιδιοτελών στελεχών, ώστε η εκλογική δύναμη των κομμάτων να εμπεριέχει δύο «κόκκινες γραμμές»: Πρώτον, καμία συνεργασία όχι μόνο με τον κ. Μητσοτάκη αλλά συνολικά με τη ΝΔ, γιατί το αίτημα είναι αλλαγή πολιτικής, όχι καλύτερη διαχείριση άδικων πολιτικών. Δεύτερον, να υπάρξει μια προγραμματική συμφωνία διακριτή, καθαρή, ώστε να ξέρει ο πολίτης τι ακριβώς ψηφίζει.
Ποιοι θα ήταν οι βασικοί άξονες ενός εναλλακτικού προγράμματος διακυβέρνησης;
Η επαναφορά της πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, που με την κυβέρνηση της ΝΔ η χώρα έχει απωλέσει, η αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας με πρόσβαση σε χρηματοδοτικά εργαλεία, η ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα, της καθετοποίησης, των εξαγωγών και της τεχνολογίας. Κρίσιμος άξονας είναι η δημογραφική ανάταξη, με ανασυγκρότηση πόρων και αρμοδιοτήτων της Αυτοδιοίκησης. Αυτό το εγχείρημα πρέπει να το υπερασπιστεί μια νέα πλειοψηφία: τα νέα ζευγάρια, οι άνθρωποι της επισφαλούς εργασίας, οι αγρότες, η παραγωγική βάση, η επιστημονική κοινότητα – με μπροστάρη τη νεολαία.
Πώς θα πείσετε την κοινωνία ότι αυτή η εναλλακτική πρόταση είναι ρεαλιστική;
Χρειαζόμαστε καθαρή, πειστική πρόταση που να απαντά στην καθημερινότητα. Δεν αρκεί η στείρα άρνηση – η κοινωνία το αποδοκιμάζει ήδη αυτό. Πρέπει να δείξουμε, με στελέχη που ενώνουν, ότι υπάρχει άλλος βιώσιμος δρόμος: με προστασία των κοινών αγαθών, με αξιοπρεπή εργασία, με ισχυρές περιφέρειες και με ενεργή συμμετοχή των νέων ανθρώπων. Αν η κοινωνία δει ρεαλιστικό σχέδιο και σοβαρή δέσμευση, θα τα αγκαλιάσει.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, νομίζετε ότι μπορεί να υπάρξει ρόλος για τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, ειδικά τώρα που ακούγεται έντονα το σενάριο νέου κόμματος υπό την ηγεσία του;
Ο Αλέξης Τσίπρας, όπως και άλλες προσωπικότητες του προοδευτικού χώρου, έχουν τη γνώση και την εμπειρία να γίνουν καταλύτες. Η συμβολή τους γίνεται κρίσιμη στην ανασύνθεση του χώρου σε τροχιά κυβερνησιμότητας – όχι απλώς κομμάτων διαμαρτυρίας. Ο χρόνος των εκλογών είναι αβέβαιος, αλλά η ανάγκη για ανασύνθεση κρίνεται τώρα.
Θα αποκλείατε το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών;
Δεν τις αποκλείω. Το σύστημα βλέπει τις αποτυχίες της κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη, αλλά και τον κατακερματισμό του προοδευτικού χώρου σε κόμματα διαμαρτυρίας. Γι’ αυτό εξετάζει σενάρια. Μετρά την κοινή γνώμη και αναζητά λύσεις με αλλαγές προσώπων και όχι πολιτικών. Θέλει να προλάβει διεργασίες ανασύνθεσης για τη διαμόρφωση μιας προοδευτικής πλειοψηφίας με εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
