Σε παράλληλο χρόνο με τις πολιτικές ενίσχυσης των εισοδημάτων, η κυβέρνηση κινείται και προς την «πόρτα εξόδου» από το τοπίο που διαμόρφωσε η δεκαετής οικονομική κρίση και στις εργασιακές σχέσεις.
Σύμφωνα με την «Politcal» και την Λίδα Μπόλα, η υπογραφή της Κοινωνικής Συμφωνίας για την Ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας μεταξύ κυβέρνησης και Εθνικών Κοινωνικών Εταίρων αναδεικνύεται από το Μέγαρο Μαξίμου ως ιστορική, καθώς όχι μόνο είναι η πρώτη φορά που υπογράφεται με τη συμμετοχή όλων, μετά από επτά μήνες εντατικών διαβουλεύσεων, αλλά ταυτόχρονα γιατί σηματοδοτεί το τέλος των μνημονιακών περιορισμών.
Με τη συμβολή όλων των κοινωνικών εταίρων
Με δήλωσή της στην «Political» η υπουργός Εργασίας Νίκη Κεραμέως αναδεικνύει τη σημασία της συμφωνίας για το εργασιακό καθεστώς της χώρας αλλά και τις σχέσεις των κοινωνικών εταίρων. «Έπειτα από επτά μήνες εντατικών διαβουλεύσεων καταλήξαμε στη σημερινή ιστορική για τη χώρα μας κοινωνική συμφωνία. Η συμφωνία αυτή είναι ιστορική για δύο λόγους.
Πρώτον, γιατί για πρώτη φορά κυβέρνηση και κοινωνικοί εταίροι καθίσαμε στο ίδιο τραπέζι και υπογράψαμε κοινωνική συμφωνία για την ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Το κείμενο της συμφωνίας προέκυψε με τη συμβολή όλων μας και αυτό αποδεικνύει το πόσα πολλά μπορούμε να πετύχουμε όταν συζητάμε.
Δεύτερον, γιατί η συμφωνία αυτή θα οδηγήσει στην ενίσχυση και την αύξηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας παρέχοντας μεγαλύτερη προστασία και ασφάλεια για τους εργαζόμενους, δημιουργώντας ένα περιβάλλον με ξεκάθαρους κανόνες που καταπολεμά τον αθέμιτο ανταγωνισμό και λειτουργεί προς όφελος των επιχειρήσεων. Με την κοινωνική συμφωνία που υπογράψαμε ορίζονται ξεκάθαροι κανόνες στην αγορά εργασίας προς όφελος όλων», επεσήμανε η κυρία Κεραμέως, λίγες ώρες μετά τη δημοσιοποίηση της συμφωνίας.
Μήνυμα Μητσοτάκη στην αντιπολίτευση
Επιχειρώντας να αναδείξει και την πολιτική διάσταση της συμφωνίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης χαρακτήρισε «εντυπωσιακό» το γεγονός ότι, όπως είπε, υπουργός μιας κεντροδεξιάς παράταξης κάθεται ανάμεσα στον πρόεδρο της ΓΣΕΕ και τον πρόεδρο του ΣΕΒ. «Νομίζω ότι αυτή η εικόνα τα λέει τελικά όλα για την κυβέρνησή μας», είπε χαρακτηριστικά, απαντώντας εμμέσως στην αντιπολίτευση, η οποία το προηγούμενο διάστημα άσκησε σκληρή κριτική, μιλώντας για καταστρατήγηση των εργασιακών δικαιωμάτων και της οκτάωρης εργασίας.
Οι τρεις άξονες της συμφωνίας αποτελούν την αφετηρία για την αλλαγή του τοπίου, όπως επισημαίνεται από κυβερνητικά στελέχη. Πρόκειται για τη διευκόλυνση που παρέχεται στην επέκταση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, ώστε ολοένα και περισσότεροι εργαζόμενοι να προστατεύονται, για την επαναφορά της μετενέργειας, δηλαδή την πλήρη προστασία των εργαζομένων μετά τη λήξη των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και την επιτάχυνση των διαδικασιών σε περίπτωση διαφωνίας εργαζομένων και εργοδοτών.
Ιδιαίτερα η επαναφορά της «μετενέργειας», που καταργήθηκε το 2012, κρίνεται ως εξαιρετικά σημαντική, καθώς πρόκειται για την πρόβλεψη ότι κάθε Συλλογική Σύμβαση Εργασίας ισχύει και μετά τη λήξη της έως ότου υπογραφεί μία νέα. Μερικώς ο όρος είχε επανέλθει το 2015, όχι όμως στο σύνολό του.
Επιστροφή στο καθεστώς που ίσχυε πριν από τα μνημόνια
Με την υπογραφή της Κοινωνικής Συμφωνίας το καθεστώς για τους εργαζόμενους επανέρχεται σε αυτό που ίσχυε πριν από τα μνημόνια, δηλαδή την αόριστη διάρκεια της μετενέργειας τόσο για τον βασικό μισθό όσο και για το πλήρες πακέτο των απολαβών του εργαζομένου.
Η εξέλιξη αυτή αποτελεί το τελευταίο κομμάτι ενός «παζλ», που άρχισε να συμπληρώνεται με τις διαδοχικές αυξήσεις του κατώτατου μισθού, τη μείωση της ανεργίας κοντά στο 8%, το «ξεπάγωμα» των τριετιών, τις αυξήσεις στις συντάξεις και την πρόβλεψη για κατάργηση της προσωπικής διαφοράς των συνταξιούχων, καθώς και μεταρρυθμίσεις, όπως η ηλεκτρονική κάρτα εργασίας. Η κυβέρνηση μιλά για αλλαγή σελίδας της ελληνικής οικονομίας αλλά και του εργασιακού τοπίου, με στόχευση πλέον τη διάχυση της ανάπτυξης των τελευταίων ετών στους πολίτες.
Η επαναφορά των εργασιακών όρων αλλά και σταδιακά των εισοδημάτων σε προμνημονιακά επίπεδα θα αποτελέσει ένα από τα κεντρικά επιχειρήματα της κυβέρνησης στο τέλος της θητείας της, αναδεικνύοντας και το διακύβευμα της κάλπης. Το δίλημμα αν η πορεία αυτή θα συνεχιστεί ή θα τεθούν σε κίνδυνο όσα επιτεύχθηκαν, εν μέσω ενός σκηνικού πολιτικής αστάθειας, θα αναδειχθεί ως μείζον από τα κυβερνητικά στελέχη στις επερχόμενες εθνικές εκλογές.
