Η συζήτηση για τις επόμενες εθνικές εκλογές έχει πλέον έναν ξεκάθαρο άξονα: τη «στρατηγική μιας κάλπης». Ο Πρωθυπουργός, κάθε φορά που ερωτάται για τον χρόνο των εκλογών, δίνει την ίδια, απολύτως καθαρή απάντηση: οι εκλογές θα γίνουν το 2027, με τον ίδιο εκλογικό νόμο, και η Νέα Δημοκρατία διεκδικεί την αυτοδυναμία.
του Χρήστου Μυτιλινιού
Με αυτόν τον τρόπο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί να κλείσει οριστικά το κεφάλαιο των σεναρίων περί «διπλών» ή «τριπλών καλπών», στέλνοντας παράλληλα μήνυμα σε αγορές, εταίρους αλλά και στο εσωτερικό ακροατήριο ότι η χώρα θα κινηθεί σε τροχιά σταθερότητας μέχρι το τέλος της τετραετίας.
Τέλος στα σενάρια για διπλές και τριπλές κάλπες
Με την πρόσφατη τοποθέτησή του σε συνέντευξη στο ERT News, ο Πρωθυπουργός δεν άφησε περιθώριο παρερμηνειών. «Οι εκλογές θα γίνουν το 2027. Η Νέα Δημοκρατία στις επόμενες εκλογές, όπως και στις προηγούμενες, διεκδικεί την αυτοδυναμία», ξεκαθάρισε, προσθέτοντας ότι όλα όσα ακούγονται για «διπλές» ή «τριπλές κάλπες» «δεν υπάρχουν στο δικό του μυαλό».
Η κεντρική ιδέα είναι ότι υπάρχει μία εκλογή το 2027, στην οποία η κυβέρνηση θα θέσει στην κρίση του ελληνικού λαού το έργο της και ταυτόχρονα θα παρουσιάσει το σχέδιό της για την επόμενη μέρα, εφόσον λάβει εντολή για μια ακόμη τετραετία. Εξίσου σημαντική είναι και η δέσμευση ότι δεν θα αλλάξει ο εκλογικός νόμος, στοιχείο που ενισχύει το αίσθημα θεσμικής κανονικότητας και απομακρύνει κάθε υπόνοια μικροκομματικού τακτικισμού.
Πολιτική σταθερότητα ως εθνικό κεφάλαιο
Κλειδί στη στρατηγική μιας κάλπης είναι η έννοια της πολιτικής σταθερότητας. Ο Πρωθυπουργός υπενθυμίζει ότι «σήμερα η χώρα έχει σταθερή κυβέρνηση» και ότι αυτό το γεγονός επιτρέπει στην Ελλάδα να υπογράφει ενεργειακές συμφωνίες, να υλοποιεί οικονομικές πολιτικές που αναβαθμίζουν την ελληνική οικονομία και να συζητά σε διεθνή φόρα ως αξιόπιστος συνομιλητής.
Μέσα σε ένα ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον, με πολέμους, ενεργειακές αναταράξεις και παγκόσμιες ανακατατάξεις, η Ελλάδα εμφανίζεται ως νησίδα προβλεψιμότητας. Η κυβέρνηση επενδύει σε αυτήν την εικόνα, παρουσιάζοντας τη σταθερότητα όχι απλώς ως κομματικό όφελος, αλλά ως εθνικό κεφάλαιο, απαραίτητο για να ενισχυθούν οι επενδύσεις, η απασχόληση και η κοινωνική συνοχή.
Προβάδισμα παρά τη φθορά
Ο Πρωθυπουργός αναφέρεται ανοιχτά και σε κάτι που συνήθως οι κυβερνήσεις αποφεύγουν να αναγνωρίσουν: τη φθορά της εξουσίας. Μετά από επτά χρόνια, σημειώνει, είναι «απολύτως αναμενόμενο» να υπάρχει φθορά. Ωστόσο, παρά την κούραση των πολιτών και τις δυσκολίες, η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να προηγείται με ποσοστά υπερδιπλάσια του δεύτερου κόμματος σε όλες τις δημοσκοπήσεις.
Από την κυβερνητική οπτική, αυτό σημαίνει ότι το κόμμα παραμένει η μόνη πολιτικά αξιόπιστη δύναμη που μπορεί να εγγυηθεί σταθερότητα και προοπτική. Σε αυτό το πλαίσιο, η στρατηγική μιας κάλπης λειτουργεί ως προέκταση του αφηγήματος αξιοπιστίας: η κυβέρνηση δηλώνει ότι τα ίδια που είπε, αυτά και κάνει, χωρίς αιφνιδιασμούς στο εκλογικό σύστημα ή στον χρόνο της κάλπης.
Συνέπεια λόγων και έργων
Ιδιαίτερο βάρος δίνεται στη συνέπεια. «Δεν έχω ακούσει κανέναν να μας ασκεί κριτική ότι άλλα είπαμε και άλλα κάνουμε», σημειώνει ο Πρωθυπουργός, υπογραμμίζοντας ότι η κυβέρνηση υλοποιεί αυτά για τα οποία έλαβε εντολή από τον ελληνικό λαό σε δύο συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις το 2023.
Η αναφορά αυτή δεν στοχεύει μόνο στην υπεράσπιση του κυβερνητικού έργου, αλλά και στη διάκριση ανάμεσα σε μια δύναμη διακυβέρνησης που αναλαμβάνει ευθύνη και σε μια κατακερματισμένη αντιπολίτευση, η οποία συχνά περιορίζεται στη διατύπωση αιτημάτων για «εκλογές εδώ και τώρα» χωρίς συνεκτικό σχέδιο.
Η προετοιμασία για το 2027
Η στρατηγική μιας κάλπης είναι, στην πράξη, το πολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθεί η Νέα Δημοκρατία μέχρι το 2027. Η κυβέρνηση στοχεύει να φτάσει σε εκείνη την κάλπη έχοντας:
• κατοχυρώσει ότι δεν παίζει παιχνίδια με τον εκλογικό νόμο,
• εμπεδώσει την εικόνα της μοναδικής δύναμης σταθερότητας,
• παρουσιάσει απτά αποτελέσματα σε οικονομία, επενδύσεις, μισθούς και κοινωνικό κράτος,
• και ανανεώσει το αφήγημα της επόμενης μέρας με έμφαση στις μεταρρυθμίσεις της δεύτερης τετραετίας.
Σε αυτό το πλαίσιο, η «στρατηγική μιας κάλπης» δεν είναι απλώς μια τεχνική επιλογή για τον τρόπο διεξαγωγής των εκλογών, αλλά ένας πυλώνας πολιτικής αφήγησης: ότι η χώρα χρειάζεται λίγες, καθαρές, προβλέψιμες εκλογές και μια ισχυρή κυβέρνηση που να μπορεί να βλέπει πέρα από τον εκλογικό κύκλο, μέχρι και το 2030.
