«Κατάλαβα με άσχημο και βίαιο τρόπο ότι ο σεξισμός είναι παντού. Οι γυναίκες χρειάζεται να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ελέφαντες»
Ανοιχτά τοποθετήθηκε, για πρώτη φορά, η Κατερίνα Νοτοπούλου σχετικά με τα σχόλια και τις φήμες που κυκλοφόρησαν όταν ανέλαβε το πρωθυπουργικό γραφείο στη Θεσσαλονίκη. Αναφερόμενη τόσο στην αμφισβήτηση για το μορφωτικό της επίπεδο και τις αναφορές ότι ήταν «καθαρίστρια», όσο και στα σενάρια περί σχέσης της με τον Αλέξη Τσίπρα, εξομολογήθηκε:
«Και τα δύο με πείραξαν. Όλα ήταν ψέματα. Ήταν δύσκολο να τα διαχειριστώ, επειδή τότε δεν μιλούσα σε κανάλια και δημοσιογράφους. Ένιωσα ότι δεν μπορώ να υπερασπιστώ τον εαυτό μου», είπε στη συνέντευξή της στο vidcast «Εσύ τι μουσική ακούς» της εφημερίδας «Μακεδονία».
Η Κατερίνα Νοτοπούλου δήλωσε ότι περιμένει το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα, αποφεύγοντας ωστόσο να τοποθετηθεί δημόσια για το αν θα συμμετάσχει στη νέα πολιτική κίνηση που ετοιμάζει ο πρώην πρωθυπουργός.
Αναφερόμενη στη δική της πορεία, μίλησε ανοιχτά για τον έντονο σεξισμό που έχει βιώσει στον χώρο της πολιτικής. «Κατάλαβα με άσχημο και βίαιο τρόπο ότι ο σεξισμός είναι παντού. Οι γυναίκες χρειάζεται να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ελέφαντες», σημείωσε. Όπως είπε, αμφισβητήθηκαν οι σπουδές της, τα προσόντα της, η επαγγελματική διαδρομή της και ο τρόπος που βρέθηκε στο πρωθυπουργικό γραφείο – ερωτήματα που δεν μπορούσε να κατανοήσει γιατί έμπαιναν.
Σε προσωπικό επίπεδο, αποκάλυψε ότι από το 2015 αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα ακοής εξαιτίας ενός επιθετικού αυτοάνοσου νοσήματος. «Ήταν ένα αυτοάνοσο επιθετικό και η βαρηκοΐα στα όρια της κώφωσης ήταν αυτό που έμεινε. Με τα αυτοάνοσα μαθαίνεις να ζεις, χρειαζόταν να μάθω έναν καινούριο τρόπο να υπάρχω», εξήγησε.
Από τότε, όπως είπε, μπορεί να απολαμβάνει μόνο τα τραγούδια που άκουγε πριν από το πρόβλημα. Χρησιμοποιεί ακουστικό βαρηκοΐας, διαβάζει τα χείλη και βασίζεται στην υποστήριξη των ανθρώπων γύρω της. «Μου λείπει η μουσική από τη ζωή μου, να ακούσω ένα αστείο πιο εύκολα… γενικά σταμάτησα να ακούω», εξομολογήθηκε.
Με ειλικρίνεια και μια δόση χιούμορ, περιέγραψε τις δυσκολίες του να ξαναμάθει να επικοινωνεί και να ζει καθημερινά, τονίζοντας ότι η εμπειρία αυτή επηρέασε βαθιά τον τρόπο που αντιμετωπίζει τη ζωή.
