Αφού αποκλείστηκε από το πρόγραμμα των F-35 λόγω των S-400, η Άγκυρα επιστρέφει ταπεινωμένη στην ευρωπαϊκή αγορά μαχητικών — ενώ η Ελλάδα πετά ήδη στην 5η γενιά αεροπορικής ισχύος.
Focus keyword: Τουρκία Eurofighter F-35
Meta description: Η Τουρκία επιστρέφει στα Eurofighter πληρώνοντας 8 δισ. λίρες, μετά τον αποκλεισμό της από τα F-35. Η Ελλάδα ήδη πρωτοπορεί με Rafale και F-35, αφήνοντας την Άγκυρα να κυνηγά την τεχνολογία που κάποτε απέρριψε.
Από το «όχι» στο «παρακαλώ»: η μεγάλη στροφή της Άγκυρας
Η υπογραφή της συμφωνίας για την αγορά 20 Eurofighter Typhoon αξίας 8 δισεκατομμυρίων λιρών παρουσιάστηκε από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ως «εθνική επιτυχία».
Στην πραγματικότητα όμως, πρόκειται για μια ακριβοπληρωμένη επιστροφή στο παρελθόν.
Η Τουρκία είχε απορρίψει τα Eurofighter ήδη από τη δεκαετία του ’80 και αργότερα επένδυσε όλα της τα χαρτιά στα αμερικανικά F-35 — ώσπου η ελληνική διπλωματία, οι S-400 και η ψυχροπολεμική εμμονή της Άγκυρας την πέταξαν εκτός παιχνιδιού.
Η ειρωνεία είναι προφανής: ό,τι η Τουρκία απέρριψε τότε ως “παρωχημένο”, το αγοράζει σήμερα ως “σωτηρία”.
Η ελληνική διπλωματία απέκλεισε την Τουρκία – και δικαιώθηκε
Όταν η Αθήνα έχτιζε σταθερές σχέσεις εμπιστοσύνης με την Ουάσινγκτον και το Παρίσι, η Άγκυρα προτιμούσε να αγοράζει ρωσικούς S-400, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις.
Το αποτέλεσμα ήταν η αποβολή της από το πρόγραμμα F-35 — μια εξέλιξη που η ελληνική διπλωματία εκμεταλλεύτηκε πλήρως, προωθώντας το τριπλό δόγμα Rafale-F-16V-F-35.
Σήμερα, η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ανατολική Μεσόγειο που διαθέτει μαχητικά 5ης γενιάς, ενώ η Τουρκία περιορίζεται σε “ενδιάμεση λύση” 4,5ης γενιάς. Με λίγα λόγια, ο Ερντογάν αγοράζει ακριβά το εισιτήριο για τη δεύτερη θέση.
Ο «πηγαίος κώδικας» ως παρηγοριά στον άρρωστο
Τουρκικά μέσα επιμένουν ότι το Eurofighter Consortium έδωσε στην Άγκυρα πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα των Typhoon, ώστε να μπορεί να συνδέει τα νέα αεροσκάφη της με τα τουρκικά drones.
Αν ισχύει, πρόκειται για μια τεχνική παραχώρηση – όχι για στρατηγική νίκη. Καμία πρόσβαση σε λογισμικό δεν μπορεί να αντισταθμίσει την απουσία τεχνολογίας stealth, την αδυναμία οπλικής ολοκλήρωσης 5ης γενιάς και το διπλωματικό κόστος του αποκλεισμού από το ΝΑΤΟϊκό δίκτυο F-35.
Η Τουρκία, με απλά λόγια, πληρώνει premium για να μείνει στην ίδια πίστα.
Η Ελλάδα ήδη πετά στην επόμενη δεκαετία
Την ώρα που στην Άγκυρα πανηγυρίζουν για παραδόσεις που δεν θα αρχίσουν πριν το 2030, η Ελλάδα έχει ήδη παραλάβει 24 Rafale, έχει υπογράψει για F-35 Lightning II και διαθέτει πιστοποιημένα F-16Viper.
Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις εισέρχονται σε ένα πλήρως δικτυοκεντρικό περιβάλλον μάχης, ενώ η Τουρκία παλεύει να ενώσει κομμάτια από διαφορετικές τεχνολογικές εποχές.
Η διαφορά είναι ξεκάθαρη:
Η Ελλάδα πρωτοπορεί με τεχνολογία αιχμής, διεθνείς συμμαχίες και σταθερή στρατηγική.
Η Τουρκία ακολουθεί, προσπαθώντας να διορθώσει λάθη δεκαετιών και να αναστήσει μια εικόνα ισχύος που έχει ξεθωριάσει.
Το «χαμένο στοίχημα» του Ερντογάν
Η αγορά των Eurofighter μπορεί να παρουσιαστεί επικοινωνιακά ως «νέα αρχή», όμως για τους διεθνείς αναλυτές είναι το πιο ηχηρό σημάδι στρατηγικής ήττας.
Η Τουρκία ούτε εταίρος έγινε, ούτε τεχνογνωσία κέρδισε — απλώς επανήλθε ως πελάτης εκεί όπου θα μπορούσε να ήταν συνιδιοκτήτης.
Κι ενώ οι Βρετανοί μετρούν έσοδα και οι Ευρωπαίοι διασφαλίζουν επιρροή, η Άγκυρα μένει με τον λογαριασμό και τη διπλωματική μοναξιά.
