Κάτι παραπάνω από αποκαρδιωτική είναι έρευνα του Robert Kelchen και της Faith Barrett από το πανεπιστήμιο του Τενεσί, στο μικροσκόπιο των οποίων πέρασαν 14.000 νέα προγράμματα μεταπτυχιακών στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς διαπίστωσαν ότι σχεδόν τα μισά από αυτά δεν αποφέρουν επαγγελματικό κέρδος.
Όλα αυτά σε μια εποχή που τα Master έχουν γίνει ολόκληρη βιομηχανία, αφού τα πρώτα πανεπιστημιακά πτυχία δεν αρκούν για όσους προσβλέπουν σε καλή σταδιοδρομία και συμπληρώνουν τις σπουδές τους με μεταπτυχιακά. Πολλές ωστόσο ειδικότητες δεν έχουν καθόλου ζήτηση στην αγορά εργασίας. Προγράμματα με τεχνικές και επαγγελματικές ειδικότητες (π.χ. Data Science, Cybersecurity, Υγεία, Χρηματοοικονομικά) οδηγούν σε καλύτερους μισθούς, αλλά, αντιθέτως, εκείνα με λογοτεχνικές και φιλοσοφικές δεν δίνουν πιθανότητα επιτυχίας και υψηλών αποδοχών.
Ανάλογη μελέτη, μόλις πριν από έναν χρόνο, από το Foundation for Research on Equal Opportunity (FREOPP) το οποίο εξέτασε 53.000 μεταπτυχιακά και προπτυχιακά προγράμματα κατέγραψε ότι το 43% των μεταπτυχιακών και το 23% των πτυχίων είχαν αρνητική οικονομική απόδοση. Δηλαδή, οι απόφοιτοι δεν κερδίζουν αρκετά χρήματα στη διάρκεια της ζωής τους για να καλύψουν τα δίδακτρα και τα χαμένα χρόνια εργασίας. Υψηλό όφελος έχουν οι επιστήμες Μηχανικής, η Πληροφορική, η Βιοϊατρική, η Νοσηλευτική και η Ιατρική. Η Νομική και τα Οικονομικά έχουν επίσης υπό τον όρον τα Master να προκύπτουν από πανεπιστήμια γοήτρου. Χαμηλό ή αρνητικό όφελος έχουν η Θεολογία, οι Καλές Τέχνες, η Παιδαγωγική, η Ιστορία, η Κοινωνιολογία, η Φιλοσοφία.
Το 2025, η ανεργία μεταξύ αποφοίτων με Μaster στις ΗΠΑ έφτασε το 5,8%, δηλαδή πάνω από τον εθνικό μέσο όρο του περίπου 4,1%. Οι εργοδότες φαίνεται ότι προτιμούν επαγγελματική εμπειρία και δεξιότητες, όχι τίτλους σπουδών. Στη Δημιουργική Γραφή για παράδειγμα οι εργοδότες προτιμούν εργαζομένους με πρακτική δυνατότητα και έχουν αρχίσει να μη λαμβάνουν υπόψη τα Master «γενικών γνώσεων» όπως τις Διεθνείς Σχέσεις, την Ανθρωπολογία και την Πολιτιστική Διαχείριση.
Μεγάλη κάμψη παρουσιάζει η αξία των Master στις Θεατρικές Σπουδές, στις Σπουδές Φύλου, στη Βιβλιοθηκονομία και στις Μουσικές Σπουδές. Σε ανταγωνιστικούς καλλιτεχνικούς τομείς όπως είναι η μουσική και το θέατρο σπανίως το μεταπτυχιακό ανοίγει δρόμους.
Κάποιοι πιο «πονηροί» εκτιμούν πως τα Master έχουν γίνει πιο «εύκολα» κι ότι η τεράστια αύξηση στον αριθμό των μεταπτυχιακών προγραμμάτων, ειδικά διαδικτυακών και part-time, δεν προσφέρονται για ακαδημαϊκή αριστεία, αλλά για οικονομικούς λόγους του κάθε πανεπιστημιακού ιδρύματος.
Η αλήθεια είναι πως πολλά πανεπιστήμια σε ολόκληρο τον κόσμο, έχουν όλο και χαμηλότερες απαιτήσεις εισαγωγής και δέχονται φοιτητές χωρίς επαρκές ακαδημαϊκό υπόβαθρο. Όπως έχει γραφτεί χαρακτηριστικά δίνεται έμφαση στη «δια βίου μάθηση» ή στην «προσβασιμότητα» με αποτέλεσμα να χαμηλώνει ο πήχης.
