Το ημερολόγιο έγραφε 30 Οκτωβρίου 1863, όταν ο Γεώργιος Α’ έφτασε στον Πειραιά, με τους Έλληνες να τον υποδέχονται με ιδιαίτερη χαρά.
Ο νεαρός πρίγκιπας της Δανίας, ήταν μόλις 17 ετών, όταν επρόκειτο να γίνει ο νέος βασιλιάς της Ελλάδας και να εγκαινιάσει τη δυναστεία των Γλύξμπουργκ, που θα σφράγιζε για πάνω από έναν αιώνα τη νεότερη ελληνική ιστορία.
Ο βασιλιάς Γεώργιος Α’
Γεννημένος το 1845 στην Κοπεγχάγη ως Πρίγκιπας Γουλιέλμος της Δανίας, ήταν ο δεύτερος γιος του τότε διαδόχου του δανικού θρόνου, Χριστιανού και της Λουίζας του Έσσεν-Κάσσελ. Η άνοδός του στον ελληνικό θρόνο δεν ήταν αυτονόητη.
Μετά την εκθρόνιση του Όθωνα το 1862, οι Έλληνες είχαν επιλέξει με δημοψήφισμα τον πρίγκιπα Αλφρέδο, γιο της βασίλισσας Βικτωρίας, ο οποίος όμως δεν μπορούσε να εκλεγεί λόγω του Πρωτοκόλλου του 1830 που απέκλειε μέλη βασιλικών οικογενειών των Προστάτιδων Δυνάμεων.
Τελικά, έπειτα από διαβουλεύσεις, ο Βρετανός πρωθυπουργός Λόρδος Πάλμερστον πρότεινε τον νεαρό Δανό, που έτυχε αποδοχής από Λονδίνο, Παρίσι και Πετρούπολη.
Στις 30 Μαρτίου 1863, η Εθνική Συνέλευση τον εξέλεξε ομόφωνα βασιλιά με το όνομα Γεώργιος Α’, Βασιλεύς των Ελλήνων. Ο ίδιος, ευγενικός και μετρημένος, είχε δηλώσει συγκινημένος: «Είμαι υπερήφανος, διότι με ψήφισαν Έλληνες». Μετά την αναγόρευσή του στην Κοπεγχάγη, επισκέφθηκε τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και έπειτα επιβιβάστηκε στο πλοίο «Αμφιτρίτη» με προορισμό την Ελλάδα.
Η άφιξή του στον Πειραιά, στις 30 Οκτωβρίου 1863, υπήρξε εντυπωσιακή. Οι Έλληνες τον περίμεναν με στολισμένους δρόμους, ενώ οι καμπάνες χτυπούσαν χαρμόσυνα.
Από τον Πειραιά μέχρι την Αθήνα, πλήθη συνόδευαν την πομπή που οδηγούσε στα ανάκτορα, όπου ο Γεώργιος έδωσε όρκο πίστης στο Σύνταγμα, εγκαινιάζοντας έτσι την πρώτη πραγματικά συνταγματική βασιλεία της χώρας.
Κατά τη διάρκεια της πεντηκονταετούς βασιλείας του, η Ελλάδα απέκτησε νέα εδάφη, σταθερότητα και ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Παντρεύτηκε τη Μεγάλη Δούκισσα Όλγα της Ρωσίας, με την οποία απέκτησε οκτώ παιδιά, ανάμεσά τους τον μετέπειτα βασιλιά Κωνσταντίνο Α’.
Η ζωή του έληξε τραγικά το 1913, όταν δολοφονήθηκε στη Θεσσαλονίκη, μια πόλη που μόλις είχε ενωθεί με την Ελλάδα. Ο ξένος πρίγκιπας που ήρθε ως έφηβος έγινε τελικά ένας από τους πιο αγαπητούς ηγεμόνες του τόπου, συνδέοντας το όνομά του με τη σταθεροποίηση και την ωρίμανση του ελληνικού κράτους.
