Οι παράμετροι και οι υπό διαμόρφωση εξελίξεις
Με το νέο πολιτικό σκηνικό που ήδη έχει διαμορφωθεί μετά τα όσα εξήγγειλε ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ και τις τοποθετήσεις, αλλά και τις αντιπροτάσεις των άλλων πολιτικών αρχηγών, αναδεικνύονται σημαντικές πολιτικές παράμετροι, άξιες ιδιαίτερων επισημάνσεων.
Η μία είναι η στρατηγική επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη να απευθυνθεί στην αντιπολίτευση και να ζητήσει συναινέσεις για αποφάσεις, όπως το Εθνικό Απολυτήριο, η συνταγματική αναθεώρηση και πιθανώς άλλα, σημαντικότερα ζητήματα. Αυτό αφορά πρωτίστως το ΠΑΣΟΚ, που λογικά δεν θα έπρεπε να έχει πρόβλημα να προσέλθει σε μία τέτοια συζήτηση. Η άλλη, σημαντική, αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι τα όσα είπε και επανέλαβε σε σχέση με το μετεκλογικό σκηνικό. Δίχως να αγνοούνται οι προφανείς και αναμενόμενες απαντήσεις του για αλλαγή του εκλογικού νόμου, πρόωρες εκλογές, ή ακόμη και αλλαγή ηγεσίας στην κυβέρνηση και τη ΝΔ «εν κινήσει», ο πρωθυπουργός, ίσως για πρώτη φορά, άφησε ανοιχτά πολλά ενδεχόμενα πολιτικών εξελίξεων την επομένη των εκλογών την άνοιξη του 2027. Όσο και αν οι αναφορές του μπορεί να έχουν στοιχεία πολιτικής μπλόφας ή και να θεωρούνται αναμενόμενες, η απάντηση ότι «ο λαός θα αποφασίσει αν θέλει κυβέρνηση αυτοδύναμη ή συνεργασίας» εμπεριέχει σημαντικά στοιχεία ρεαλισμού. Είναι σαφώς πιο αξιόπιστη από τις μηδενιστικές και απορριπτικές κραυγές του ΠΑΣΟΚ και υπηρετεί, παράλληλα, τις διαρκείς επικλήσεις του ίδιου του Μητσοτάκη στη σταθερότητα.
Σημαντικό βέβαια είναι ότι, με τις εξαγγελίες και με τα όσα συμπληρωματικά αναφέρθηκαν, ο Κυριάκος Μητσοτάκης άνοιξε τα χαρτιά του στον νέο κύκλο του πολιτικού παιχνιδιού, το οποίο και προμηνύεται πολύ σκληρό από εδώ και πέρα, αν κρίνουμε και από τις μέχρι τώρα αντιδράσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Ακόμη και στην πρόταση για συναίνεση για Εθνικό Απολυτήριο και συνταγματική αναθεώρηση, οι αντιδράσεις δεν είναι καθ’ όλα θετικές. Αλλά σε αυτές τις περιπτώσεις, όποιος έχει μεγάλη «μπάνκα» διαθέτει και ένα προβάδισμα, ειδικά αν ξέρει και να παίζει. Και «έπαιξε» σοφά ο Μητσοτάκης με το να μην ακολουθήσει τις σειρήνες του λαϊκισμού, υιοθετώντας το… «Τσοβόλα δώσ’ τα όλα», κατά το πρότυπο μάλιστα του Κώστα Σημίτη στις εκλογές του 2004. Απεναντίας, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ επανήλθαν στη λογική των «λεφτόδενδρων», υποσχόμενοι «όλα σε όλους».
Τις φοροελαφρύνσεις και τις λοιπές ρυθμίσεις-μεταρρυθμίσεις που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός, που -όπως έδειξαν οι πρώτες μετά τη ΔΕΘ δημοσκοπήσεις- έτυχαν σημαντικής (όχι βέβαια καθολικής) αποδοχής, δύσκολα μπόρεσε να απορρίψει με πειστικά επιχειρήματα και αντιπροτάσεις η αντιπολίτευση. Σημαντικά της απήχησης των εξαγγελιών και των τοποθετήσεων του Μητσοτάκη, αλλά και των τοποθετήσεων και των «αντιπροτάσεων» των άλλων πολιτικών αρχηγών, είναι τα συμπεράσματα των μέχρι τώρα δημοσκοπήσεων, βάσει των οποίων η κυβέρνηση έχει «τσιμπήσει» 1-2 μονάδες, ενώ τα κόμματα της αντιπολίτευσης παραμένουν στα ίδια. Η ουσία είναι ότι η κυβέρνηση αποκτά τώρα ένα νέο πολιτικό εγχειρίδιο, μία πυξίδα και ένα πλαίσιο προσδοκιών, που είναι και το κρισιμότερο στοιχείο στην πολιτική. Απέναντί της, όπως έδειξαν και οι τοποθετήσεις των αρχηγών των δύο συστημικών κομμάτων ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, εξακολουθεί να έχει μία νωθρή και καχεκτική αντιπολίτευση και -πιθανώς- έναν πρώην πρωθυπουργό, που σύντομα θα επιχειρήσει την πολιτική του αναβάπτιση με ένα νέο σχήμα.
Το βέβαιο είναι, πάντως, πως μετά τη ΔΕΘ άνοιξε νέος πολιτικός κύκλος. Το κλείσιμό του ορίζεται από τις εκλογές και φυσικά η συνέχεια δεν θα εξελιχθεί «εν κενώ», όπως προσδοκά η αντιπολίτευση. Και προβλήματα υπάρχουν, και η καθημερινότητα πιέζει ασφυκτικά τους πολίτες, και δύσκολο γεωπολιτικό περιβάλλον υπάρχει, και πιθανές φουρτούνες στα ελληνοτουρκικά. Όμως όλα θα κριθούν εν τέλει, όπως πάντα, στο τέλος της τετραετίας και στις επόμενες εκλογές. Η αποτελεσματικότητα της κυβερνώσας παράταξης και η προοπτική κυβερνησιμότητας θα έχουν τότε τον πρώτο λόγο στις επιλογές των πολιτών.
του Φώτη Σιούμπουρα
