Η στρατηγικές που εφάρμοσε στο Μακεδονικό και το Κυπριακό
Ο Πέτρος Μολυβιάτης υπήρξε μια από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της ελληνικής διπλωματίας, με μια πορεία που εκτείνονταν σε πολλές δεκαετίες και σε κρίσιμες διεθνείς θέσεις. Ο ρόλος του στην ελληνική εξωτερική πολιτική υπήρξε καθοριστικός, ειδικά στις κρίσιμες στιγμές για την Ελλάδα, όπως τα ζητήματα της ΠΓΔΜ και της Κύπρου.
Μακεδονικό
Ο Μολυβιάτης, στο πλαίσιο της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής σχετικά με το Μακεδονικό, υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών σε διαφορετικές κυβερνήσεις. Η στάση του στο ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ ήταν μια προσπάθεια να βρεθεί μια λύση που να ικανοποιεί τις διεθνείς σχέσεις χωρίς να θίγονται τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας. Παρά την έντονη αντιπαράθεση γύρω από το θέμα, ο Μολυβιάτης επιδίωξε μια λύση που θα αποφεύγει την κλιμάκωση και τις εντάσεις στην περιοχή.
Πιο συγκεκριμένα, το 2005 πρότεινε, μαζί με τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, τη χρήση μιας σύνθετης ονομασίας. Η πρόταση αυτή περιλάμβανε την ονομασία «Δημοκρατία Μακεδονίας-Σκόπια» για διεθνή χρήση, ενώ για εσωτερική χρήση παρέμενε το «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Η στρατηγική αυτή αποσκοπούσε στην αποφυγή αλλαγών στο Σύνταγμα της ΠΓΔΜ, χωρίς ωστόσο να θίγονται τα ελληνικά συμφέροντα.
Κυπριακό
Ο Πέτρος Μολυβιάτης επίσης έπαιξε σημαντικό ρόλο στο Κυπριακό, μία από τις πιο πολύπλοκες προκλήσεις για την Ελλάδα και την Κύπρο. Η διαχείριση του Κυπριακού απαιτούσε συνεχείς και στρατηγικές διαπραγματεύσεις, και ο Μολυβιάτης ανέπτυξε στενές συνεργασίες με την κυπριακή ηγεσία. Στόχος του ήταν πάντα η υπεράσπιση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας και η αποφυγή λύσεων που θα έθεταν σε κίνδυνο τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας.
Ο Μολυβιάτης, τόσο στις επίσημες όσο και στις παρασκηνιακές διπλωματικές διαδικασίες, προσδιόριζε με σαφήνεια τα όρια της ελληνικής θέσης, αναγνωρίζοντας πάντα τη σημασία της διατήρησης της ενότητας του ελληνοκυπριακού λαού. Οι στρατηγικές του ενέργειες ενίσχυαν την ευρωπαϊκή προοπτική της Κύπρου, ενώ παράλληλα ανέπτυσσε σχέσεις με άλλες μεγάλες δυνάμεις, προσπαθώντας να πείσει τη διεθνή κοινότητα για την ανάγκη μιας δίκαιης και βιώσιμης λύσης.
Η κληρονομιά του Πέτρου Μολυβιάτη στην ελληνική διπλωματία είναι αδιαμφισβήτητη. Ως συντονιστής και θεματοφύλακας εθνικών συμφερόντων, οι επιλογές του στη διαχείριση τόσο του Μακεδονικού όσο και του Κυπριακού χαρακτηρίζονται από υπευθυνότητα και στρατηγική. Η παρουσία του στην πολιτική σκηνή υπήρξε σταθερή και ανιδιοτελής, ενώ ταυτόχρονα καταφέρθηκε να δημιουργήσει διαύλους επικοινωνίας με όλες τις πλευρές, αποφεύγοντας τις εντάσεις και τις συγκρούσεις.
Εν κατακλείδι, η πορεία του Πέτρου Μολυβιάτη αποδεικνύει πως η ελληνική εξωτερική πολιτική, ακόμα και στα πιο δύσκολα σημεία της, μπορεί να αποτελέσει συνδυασμό στρατηγικής ψυχραιμίας και διπλωματικής ευφυΐας.
