Συμπληρώθηκαν 15 χρόνια από τότε που άνοιξε ένα από τα πιο μαύρα κεφάλαια της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Στις 5 Μαΐου 2010, μέσα στο φως της ημέρας και στη σκιά μιας μεγάλης διαδήλωσης κατά των μνημονίων, κουκουλοφόροι, μπροστά στα μάτια δεκάδων διαδηλωτών, έσπασαν τις προθήκες του υποκαταστήματος της τράπεζας Marfin στην οδό Σταδίου και πέταξαν βόμβες μολότοφ. Η φωτιά κατέκαψε το κτίριο, παγιδεύοντας και δολοφονώντας τρεις αθώους εργαζομένους: την Αγγελική Παπαθανασοπούλου, 32 ετών και έγκυο τεσσάρων μηνών, την Παρασκευή Ζούλια, 35 ετών, και τον Επαμεινώνδα Τσάκαλη, 36 ετών. Μέχρι και σήμερα, κανείς δεν έχει λογοδοτήσει για αυτό το ειδεχθές έγκλημα.
Ήταν μια ξεκάθαρη τρομοκρατική ενέργεια από τον σκληρό πυρήνα της αντισυστημικής Άκρας Αριστεράς, που επέλεξε τότε τη φωτιά και το αίμα ως απάντηση στον πολιτικό διάλογο. Και το ακόμα πιο τρομακτικό δεν είναι μόνο το έγκλημα αυτό καθαυτό, αλλά η σιωπή, η ανοχή και -σε ορισμένες περιπτώσεις- η ιδεολογική συγκάλυψη που ακολούθησε. Μέχρι και για «έργο προβοκατόρων» μίλησε τότε η άλλη, η «συστημική Αριστερά», προκειμένου να αποπροσανατολιστεί η κοινή γνώμη. Οι εξωθεσμικοί τραμπούκοι-κουκουλοφόροι, οι τρομοκράτες με μαύρες κουκούλες και «προοδευτικά» προσωπεία δεν έχουν αλλάξει. Είναι οι ίδιοι που εδώ και χρόνια, από την ημέρα της δολοφονίας των τριών εργαζομένων στη Marfin μέχρι σήμερα, καίνε χτυπούν, απειλούν, τρομοκρατούν. Είναι οι ίδιοι που, πριν από λίγες ημέρες, ξυλοκόπησαν άγρια φοιτητή μέσα στη Νομική Σχολή Αθηνών, γιατί τόλμησε να αντισταθεί στην εισβολή τους εκεί. Είναι η ομάδα κουκουλοφόρων, που μόλις προχθές επιτέθηκε σε χώρους της Σχολής Μηχανολόγων-Μηχανικών, προκάλεσε επεισόδια και τραυμάτισε εργαζόμενη εκεί γυναίκα.
Είναι οι «εξωθεσμικοί κουκουλοφόροι» που πριν από χρόνια είχαν «χτίσει» μέσα στο γραφείο του πρύτανη πανεπιστημίου και θέλησαν να τον διαπομπεύσουν, κρεμώντας πινακίδα με υβριστικό περιεχόμενο στον λαιμό του. Είναι οι «αντιφασίστες» που επιχείρησαν να διακόψουν τον δημόσιο διάλογο στο βιβλιοπωλείο «Ιανός», επιλέγοντας τη βία ως απάντηση στη γνώμη.
Ναι, σωστά και δίκαια η Πολιτεία τίμησε τη μνήμη των αδικοχαμένων τραπεζοϋπαλλήλων της Marfin, με τοποθέτηση πλακέτας στον τόπο της μαρτυρικής τους δολοφονίας, αλλά δεν πρέπει να σταματήσουν οι προσπάθειες, για να βρεθούν και να τιμωρηθούν οι ένοχοι της βάρβαρης, στυγερής δολοφονίας, έστω και αν αυτή «δηλώνει, δυστυχώς, τα εμπόδια που συναντά η μάχη της Πολιτείας με τη μάστιγα της τρομοκρατίας», όπως είπε ο πρωθυπουργός. Η στυγερή αυτή δολοφονία των τριών υπαλλήλων της τράπεζας από κουκουλοφόρους τρομοκράτες πρέπει να κρατά ζωντανή τη μνήμη και την απόφαση της Δημοκρατίας να νικήσει τους σκοτεινούς υπονομευτές της.
Και όλοι εμείς είναι καιρός, ως κοινωνία, να πάψουμε να χαϊδεύουμε τους «κουκουλοφόρους τρομοκράτες» στο όνομα ενός δήθεν «προοδευτισμού».
Η 5η Μαΐου κάθε χρόνο δεν πρέπει να είναι απλώς μια επέτειος. Πρέπει να είναι ένα κάλεσμα ευθύνης. Να θυμόμαστε, να τιμούμε τους νεκρούς της Marfin και ταυτόχρονα να δηλώνουμε πως στεκόμαστε απέναντι σε κάθε μορφή βίας που απειλεί τη Δημοκρατία μας. Και η Πολιτεία και σύσσωμος ο «συστημικός» κόσμος ήρθε η ώρα να βάλουν τέλος στη δράση των «ταγμάτων εφόδου», των τρομοκρατών με μαύρες κουκούλες και «προοδευτικά» προσωπεία, διασφαλίζοντας έτσι την ελευθερία και την ασφάλεια κάθε πολίτη.
του Φώτη Σιούμπουρα
