Τι προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία στους επιστήμονες
Μια διεθνής επιστημονική ομάδα με ειδικούς από τη Βραζιλία, τη Γαλλία και την Ιταλία ανακάλυψε τρεις νέους αστεροειδείς που βρίσκονται επικίνδυνα κοντά στη Γη: τους 2020 SB, 524522 και 2020 CL1. Αυτά τα ουράνια σώματα κινούνται στην ίδια τροχιά με την Αφροδίτη γύρω από τον Ήλιο, κάτι που καθιστά ιδιαίτερα δύσκολη την ανίχνευσή τους από τα γήινα τηλεσκόπια. Εξαιτίας της θέσης τους, πολύ κοντά στον Ήλιο, είναι σχεδόν αδύνατον να παρατηρηθούν από παρατηρητήρια στη Γη.
Αυτό που προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία στους επιστήμονες είναι η εξαιρετικά μικρή απόσταση των τροχιών τους από τον πλανήτη μας – λιγότερη από 0,0005 αστρονομικές μονάδες, δηλαδή περίπου 75.000 χιλιόμετρα, μικρότερη ακόμα και από την απόσταση Γης – Σελήνης. Η λεγόμενη Ελάχιστη Απόσταση Τροχιακής Διασταύρωσης (MOID) λειτουργεί ως δείκτης κινδύνου: όσο μικρότερη, τόσο πιο ανησυχητική είναι η πιθανότητα πρόσκρουσης.
Τι θα γινόταν σε περίπτωση πρόσκρουσης;
Οι διαστάσεις των αστεροειδών αυτών κυμαίνονται από 100 έως 400 μέτρα. Ένα σώμα αυτού του μεγέθους:
- Μπορεί να ισοπεδώσει ολόκληρη μητρόπολη
- Να ανοίξει κρατήρα έως και 3 χιλιομέτρων
- Να απελευθερώσει ενέργεια μεγαλύτερη από ένα εκατομμύριο φορές εκείνη της ατομικής βόμβας που έπληξε τη Χιροσίμα
Αν και η Γη δεν έχει άμεση οπτική επαφή με τους αστεροειδείς, λόγω της θέσης τους στο ουράνιο στερέωμα, το Παρατηρητήριο Rubin στη Χιλή θα μπορούσε να συμβάλει στην παρακολούθησή τους. Ωστόσο, η χρονική περίοδος κατά την οποία είναι ορατοί από τη Γη είναι εξαιρετικά περιορισμένη – μόλις δύο έως τέσσερις εβδομάδες. Το πρόβλημα είναι ότι βρίσκονται σχεδόν πίσω από την Αφροδίτη, σε ένα σημείο που δεν είναι ορατό από τα περισσότερα επίγεια τηλεσκόπια.
Μια αποστολή προς την Αφροδίτη – και ένας πιθανός κρατήρας στη Σελήνη
Η ερευνητική ομάδα προτείνει την ανάπτυξη ειδικής αποστολής κοντά στην Αφροδίτη, ώστε να εντοπιστούν και να παρακολουθούνται με ακρίβεια αυτοί οι «κρυφοί» αστεροειδείς που δυνητικά απειλούν τη Γη.
Παράλληλα, αναφέρεται ότι ο αστεροειδής 2024 YR4, αν και δεν αποτελεί πλέον άμεσο κίνδυνο για τη Γη, εξακολουθεί να έχει πιθανότητα 4% να προσκρούσει στη Σελήνη το 2032. Αν αυτό τελικά συμβεί, θα πρόκειται για την πρώτη φορά που η επιστημονική κοινότητα θα έχει τη δυνατότητα να παρατηρήσει «ζωντανά» τη δημιουργία ενός σεληνιακού κρατήρα από έναν γνωστό αστεροειδή.
