Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει σήμερα, μεταξύ των άλλων, δύο κρίσιμα θέματα. Το ένα αφορά την οικονομία και κατά πόσο θα μας επηρεάσει, συνεπεία της πολιτικής Τραμπ, μια παγκόσμια ή πανευρωπαϊκή ύφεση σε όλα τα επίπεδα, στον τουρισμό, στις επενδύσεις, στην καθημερινότητα. Το δεύτερο είναι πολύ πιο σοβαρό και αφορά την ασφάλεια της χώρας.
Ο Ερντογάν, όπως δείχνουν και οι τελευταίες εξελίξεις, είναι εδώ, τα θέματά μας είναι ανοιχτά, από το καλώδιο και τα ενεργειακά μέχρι το Αιγαίο και τελευταία την ευρωπαϊκή άμυνα και τη συμμετοχή της Τουρκίας σε αυτήν.
Η χώρα βέβαια είναι σαφώς σε καλύτερη αμυντική κατάσταση από το 2019 και η Ευρώπη σε κάποιο σχετικά υψηλότερο επίπεδο εγρήγορσης, αλλά και ο βαθμός επικινδυνότητας εμπλοκής με την Τουρκία παραμένει, αν όχι έχει αυξηθεί σημαντικά, λόγω και της πολιτικής ρευστότητας που έχει δημιουργήσει η προσέγγιση του νέου πλανητάρχη σε όλα τα μεγάλα ζητήματα. Μέχρι τις προσεχείς εκλογές απομένουν 25μήνες. Το χρονικό διάστημα αυτό είναι κρίσιμης σημασίας και για θέματα καθημερινότητας, αλλά και για ανοιχτά επί πολλές δεκαετίες θεσμικά ζητήματα, η ρύθμιση των οποίων έχει προ πολλού ωριμάσει.
Είναι μια ταραγμένη, δύσκολη και εθνικά επικίνδυνη περίοδος, αν δεν το έχουμε καταλάβει. Δυστυχώς, κόμματα της αντιπολίτευσης, δεν έχουν συνειδητοποιήσει την κατάσταση και συνεχίζουν την πολιτική της τοξικότητας, αλλά και του… ξυλολίου. Μια πολιτική που τους ώθησε στην πιο ακραία πρωτοφανή τακτική να ζητήσουν την παραπομπή του πρωθυπουργού ακόμη και για «εσχάτη προδοσία», που, όσον αφορά τουλάχιστον τα δύο αυτά σπουδαίας εθνικής σημασίας θέματα, είναι γνωστό πια πού οδηγεί.
του Φώτη Σιούμπουρα
