Το αυτοκίνητο δεν είχε οδηγό, οπότε ποιος πληρώνει τα σπασμένα;
Το ατύχημα με το πολυτελές τζιπ, που εκτυλίχθηκε τα ξημερώματα της Κυριακής (13/7) στο Κολωνάκι, προκάλεσε πολλά ερωτήματα σχετικά με τις αποζημιώσεις των τραυματιών και την καταστροφή του εξωτερικού χώρου του καταστήματος, αλλά και τις ζημιές που υπέστη το ίδιο το όχημα.
Υπενθυμίζουμε ότι ένα SUV μάρκας Mercedes έπεσε πάνω στα τραπέζια του εστιατορίου «Brunello», στο πεζοδρόμιο, τραυματίζοντας 11 ανθρώπους. Ο ιδιοκτήτης τού παραλίγο μοιραίου μαύρου Mercedes είπε ότι άφησε το αυτοκίνητο στον παρκαδόρο και αυτός με τη σειρά του ότι το αυτοκίνητο έφυγε μόνο του, ανεξέλεγκτο και χωρίς οδηγό στην κατηφόρα.
Η «σούμα»
Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι αποζημιώσεις δεν αφορούν μόνο τις υλικές ζημιές των επιχειρήσεων αλλά κυρίως τα έξοδα νοσηλείας και όσα πιθανότατα θα αξιώσουν τα θύματα του ατυχήματος τόσο για τις σωματικές όσο και για τις ηθικές βλάβες που έχουν υποστεί.
Και ενώ η πρώτη σκέψη είναι ότι υποχρεούται να πληρώσει τα «σπασμένα» η εταιρεία που έχει ασφαλίσει το πολυτελές όχημα, τα πράγματα φαίνεται να περιπλέκονται, καθώς οι παράμετροι πολλαπλασιάζονται. Άλλωστε, είναι γεγονός ότι καμία ασφαλιστική δεν έπεσε ποτέ στον πόλεμο των αποζημιώσεων χωρίς να δώσει τη μάχη της πρώτα. Ειδικά όταν περιλαμβάνονται και τραυματίες ή θύματα.
Οι ζημιές σε τρίτους
Το μόνο δεδομένο που υπάρχει αυτήν τη στιγμή είναι ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι καλύπτονται από έναν όρο, ο οποίος υπάρχει υποχρεωτικά σε όλα τα ασφαλιστήρια συμβόλαια των αυτοκινήτων. Ο συγκεκριμένος όρος καλύπτει τραυματισμούς και υλικές ζημιές προς τρίτα άτομα που εμπλέκονται σε ένα ατύχημα το οποίο προκαλείται από το ασφαλιζόμενο όχημα και προβλέπει ότι αυτά αποζημιώνονται, όπως, πχ, ο οδηγός ενός αυτοκινήτου που θα τράκαρε. Βέβαια εδώ κάπου μπαίνουν και οι παράμετροι που προαναφέραμε και έχουν να κάνουν με το εξής:
- Μέσα στο όχημα κατά την ανεξέλεγκτη κίνησή του δεν υπήρχε οδηγός. Με το πιο πρόσφατο νομικό πλαίσιο (ήρθε με αφορμή τη χρήση αυτόνομων οχημάτων που κινούνται χωρίς οδηγό) η ασφαλιστική υποχρεούται να καλύψει τις ζημιές που θα κάνει το ασφαλιζόμενο όχημα, ακόμη και αν δεν επιβαίνει κανείς μέσα σε αυτό.
- Το ατύχημα το προκάλεσε ο παρκαδόρος του καταστήματος. Τα προηγούμενα χρόνια οι τραυματίες και οι ζημιωθέντες, δηλαδή οι πελάτες και οι επιχειρηματίες των δύο καταστημάτων, για να αποζημιωθούν θα έπρεπε να στραφούν δικαστικά εναντίον του παρκαδόρου και του εργοδότη του. Η υπόθεση θα γινόταν ακόμα πιο περίπλοκη αν ο παρκαδόρος δεν ήταν δηλωμένος επίσημα στην επιχείρηση, καθώς τότε νομικά δεν θα «υπήρχε» εμπλοκή του εργοδότη του.
Στην παρούσα φάση όμως, όπως αποσαφηνίζονται οι συνθήκες με το νέο πλαίσιο, η υποχρεωτική ασφάλιση καλύπτει τις λεγόμενες «ζημιές προς τρίτους» σε περίπτωση που το ασφαλισμένο όχημα προκαλέσει ατύχημα. Στο ατύχημα δεν εξετάζεται αν υπήρχε οδηγός σε αυτό.
Έχουν υπάρξει μάλιστα περιπτώσεις για τις οποίες τα δικαστήρια αναγνώρισαν ως «κυκλοφορία» ακόμη και την κίνηση λόγω αδράνειας ή ολίσθησης, εφόσον προέρχεται από πράξη ή παράλειψη του κατόχου.
Όπως και να έχει όμως, η ασφαλιστική εταιρεία που θα πληρώσει τη «λυπητερή» μπορεί να… ζητήσει λογαριασμό από αυτούς που θα θεωρήσει ότι ευθύνονται: δηλαδή τον 35χρονο παρκαδόρο που δεν ασφάλισε επαρκώς το αυτοκίνητο (είτε δεν έδεσε με το χειρόφρενο το αυτοκίνητο, είτε το έδεσε χωρίς να θέσει τον λεβιέ του κιβωτίου ταχυτήτων στη θέση «Ρ» ώστε να το ασφαλίσει), αλλά και την επιχείρηση στην οποία εργάζεται ο παρκαδόρος για έλλειψη μέτρων ασφαλείας και ελλιπή εκπαίδευση του εργαζομένου της.
Αν αποδειχτεί ότι δεν του είχε παρασχεθεί η κατάλληλη εκπαίδευση ή αν απουσίαζαν βασικοί έλεγχοι ασφαλείας, τότε το βάρος περνά και στην επιχείρηση που τον απασχολούσε.
