Τα βέλη του κατά του Αλέξη Τσίπρα έστρεψε ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, καθώς ανέλαβε τα καθήκοντά του ως προσωρινός πρόεδρος της Νέας Αριστεράς μετά την παραίτηση του Αλέξη Χαρίτση. Ο κ. Σακελλαρίδης τοποθέτησε τον πρώην πρωθυπουργό στο επίκεντρο της κρίσης αξιοπιστίας που, κατά την εκτίμησή του, διαπερνά συνολικά τον χώρο της Αριστεράς.
Μιλώντας σήμερα Πέμπτη στον ραδιοφωνικό σταθμό «Αθήνα 9,84», ο προσωρινός πρόεδρος της Νέας Αριστεράς, Γαβριήλ Σακελλαρίδης, υποστήριξε ότι ο Αλέξης Τσίπρας «δεν είναι απλά κομμάτι του προβλήματος, αλλά είναι, στην ουσία, η αφετηρία αυτού του προβλήματος».
Με τη φράση αυτή, επιχείρησε να σηματοδοτήσει μια σαφή πολιτική και ιδεολογική απόσταση από τον πρώην πρωθυπουργό και πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, αποδίδοντάς του καθοριστική ευθύνη για τη ρήξη εμπιστοσύνης ανάμεσα στην Αριστερά και ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας. Στο ίδιο πλαίσιο, ανέφερε ότι «το πρόβλημα είναι κατ’ εμέ ότι ο κ. Τσίπρας είναι ικανός να πει και αριστερά και δεξιά πράγματα ανάλογα με το ακροατήριο και ανάλογα με τη συνθήκη».
Η παρέμβαση Σακελλαρίδη αποκτά ιδιαίτερο βάρος καθώς έρχεται σε μια φάση αναζήτησης νέας ταυτότητας για τη Νέα Αριστερά, αλλά και εν μέσω ευρύτερων διεργασιών στον κατακερματισμένο χώρο της Κεντροαριστεράς και της ευρύτερης Αριστεράς. Ο ίδιος, άλλωστε, επέμεινε ότι το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη θέσεων ή προγραμματικών επεξεργασιών, αλλά η κατάρρευση της πολιτικής αξιοπιστίας. «Ο κόσμος έχει κατεβάσει τα ρολά», είπε χαρακτηριστικά, δίνοντας το στίγμα μιας ανάλυσης που αποδίδει την απομάκρυνση των πολιτών όχι τόσο σε προγραμματικό κενό, όσο στη δυσπιστία απέναντι στους φορείς που καλούνται να εκφράσουν αυτές τις θέσεις.
Επίθεση στην κυβέρνηση
Την ίδια ώρα, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης επιτέθηκε και στην κυβέρνηση με αφορμή την ανακοίνωση του Κυριάκου Μητσοτάκη για αύξηση του κατώτατου μισθού στα 920 ευρώ μικτά, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για «αυξήσεις-φιλοδωρήματα» που δεν επαρκούν για να καλύψουν το αυξημένο κόστος ζωής. Επικαλέστηκε, μάλιστα, τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat για το κατά κεφαλήν εισόδημα σε μονάδες αγοραστικής δύναμης, σημειώνοντας ότι η Ελλάδα παραμένει στις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τη φτώχεια και την κοινωνική αποστέρηση, για να υποστηρίξει ότι η εικόνα της οικονομίας που προβάλλει η κυβέρνηση απέχει από την καθημερινή εμπειρία των νοικοκυριών.
Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε και στο ζήτημα της ενέργειας, κάνοντας λόγο για συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης να προστατεύει «τα υπερκέρδη των ενεργειακών εταιρειών» αντί να παρεμβαίνει αποφασιστικά υπέρ των καταναλωτών. Όπως υποστήριξε, η κυβερνητική πολιτική περιορίζεται σε πλαφόν στο περιθώριο κέρδους, χωρίς να θίγει τον μηχανισμό μέσω του οποίου η αύξηση του κόστους εισαγωγής μετακυλίεται στην τελική τιμή. Προειδοποίησε δε ότι, με φόντο τις διεθνείς εξελίξεις και την πίεση στις αγορές ενέργειας, δεν μπορεί να αποκλειστεί ένα νέο πληθωριστικό κύμα, με συνέπειες στο κόστος στέγασης, στα επιτόκια και συνολικά στην οικονομική ασφυξία των νοικοκυριών.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η κριτική του στη φορολογική πολιτική, με τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη να υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση αξιοποιεί την ακρίβεια για να ενισχύει τα δημόσια έσοδα μέσω των έμμεσων φόρων και στη συνέχεια να επιστρέφει ένα περιορισμένο μέρος αυτών των εσόδων ως κοινωνική ενίσχυση. «Οι έμμεσοι φόροι είναι κοινωνικά άδικοι», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι επιβαρύνουν με τον ίδιο τρόπο άνισα κοινωνικά στρώματα και συντηρούν, κατά την άποψή του, ένα μοντέλο αναδιανομής υπέρ των ισχυρών.
Ξεχωριστή θέση στην τοποθέτησή του είχε και η υπόθεση των υποκλοπών, την οποία χαρακτήρισε «το μεγαλύτερο σκάνδαλο που έχει γνωρίσει η χώρα από τη Μεταπολίτευση και μετά». Ο προσωρινός πρόεδρος της Νέας Αριστεράς υποστήριξε ότι υπάρχουν «ξεκάθαρα ποινικές ευθύνες που πρέπει να αναζητηθούν ακόμη και στο πρόσωπο του πρωθυπουργού», συνδέοντας ευθέως την υπόθεση με τον τρόπο συγκρότησης του επιτελικού κράτους και τη θεσμική εποπτεία της ΕΥΠ από το Μέγαρο Μαξίμου. Κατά την ανάγνωσή του, η υπόθεση αυτή δεν αφορά μόνο ένα μεμονωμένο πολιτικό επεισόδιο, αλλά αγγίζει τον πυρήνα της λειτουργίας του κράτους δικαίου και της δημοκρατίας.
Χωρίς θολές αναφορές
Μέσα από αυτή τη δέσμη παρεμβάσεων, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης επιχείρησε να περιγράψει το πολιτικό πεδίο στο οποίο θέλει να κινηθεί η Νέα Αριστερά: με σαφές διακριτό στίγμα, χωρίς, όπως είπε, θολές αναφορές σε έναν γενικό «προοδευτικό πόλο» και χωρίς μεσοβέζικες τοποθετήσεις. Η απάντηση, κατά τον ίδιο, στην ιδεολογική και πολιτική ηγεμονία της Δεξιάς δεν μπορεί να προκύψει από αθροιστικές συγκολλήσεις χωρίς ταυτότητα, αλλά από μια ουσιαστική επανασύνδεση με την κοινωνία, τα κοινωνικά κινήματα και έναν κόσμο που «πίστεψε στην Αριστερά, αλλά απογοητεύτηκε τα προηγούμενα χρόνια».
