Εκτός από την αύξηση του κατώτατου μισθού στα 920 ευρώ, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε στο υπουργικό συμβούλιο και σε άλλα σημαντικά θέματα όπως ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή και η στάση της Ελλάδας καθώς και στην ασφάλεια της χώρας μέσω των Ενόπλων Δυνάμεων.
Συγκεκριμένα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να δώσει ιδιαίτερο βάρος όχι μόνο στο οικονομικό αποτύπωμα της σύρραξης στη Μέση Ανατολή, αλλά και στην ανάγκη να διατηρηθεί αρραγές το εσωτερικό μέτωπο σε μια περίοδο αυξημένης γεωπολιτικής αβεβαιότητας.
«Η αβεβαιότητα είναι η μόνη βεβαιότητα», παρατήρησε χαρακτηριστικά ο πρωθυπουργός, περιγράφοντας ένα διεθνές περιβάλλον που παραμένει εξαιρετικά ρευστό, με τις διακυμάνσεις στις τιμές των καυσίμων να τροφοδοτούν νέες πιέσεις στον πληθωρισμό και να προκαλούν αλυσιδωτές επιπτώσεις στην οικονομία. Μέσα σε αυτό το σκηνικό, ο πρωθυπουργός επιχείρησε να συνδέσει τη διεθνή κρίση με την εσωτερική πολιτική στάση που, κατά την κυβερνητική ανάγνωση, επιβάλλουν οι περιστάσεις.
Παρούσα από την πρώτη στιγμή
Η πιο καθαρή αιχμή της τοποθέτησής του ήρθε όταν έθεσε το ζήτημα της πολιτικής ιεράρχησης εντός συνόρων. «Σε μία τόσο σύνθετη συγκυρία, αυτή την εθνική ισχύ που εκπέμπεται και πέραν των συνόρων μας οφείλει να τη σφυρηλατεί και η εσωτερική σταθερότητα και η ενότητα», ανέφερε χαρακτηριστικά, για να προσθέσει ότι «είναι σημαντικό να έχουμε τη δύναμη να ξεχωρίζουμε τα μεγάλα και τα σοβαρά ενός κόσμου που αλλάζει, από τα μικρά και τα λιγότερο σημαντικά του κομματικού μας μικρόκοσμου». Η αποστροφή αυτή αποτύπωσε με σαφήνεια την πρόθεσή του να δώσει τόνο υπέρβασης της εσωτερικής αντιπαράθεσης, σε μια συγκυρία κατά την οποία η κυβέρνηση επιδιώκει να αναδείξει το διεθνές περιβάλλον ως πεδίο εθνικής εγρήγορσης.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε επίσης ότι η Ελλάδα είναι παρούσα «από την πρώτη στιγμή» τόσο σε διμερές όσο και σε πολυμερές και ευρωπαϊκό επίπεδο. Επέμεινε, μάλιστα, ότι οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή δεν συνιστούν μια μακρινή κρίση, αλλά ένα γεγονός με άμεσες προεκτάσεις για την ελληνική πραγματικότητα, είτε σε ό,τι αφορά την ενεργειακή ασφάλεια, είτε την ελεύθερη ναυσιπλοΐα, είτε τις ευρύτερες ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο και στον Κόλπο.
Για τον Ελληνισμό της Κύπρου
Στάθηκε επίσης ιδιαίτερα στην Κύπρο, αλλά και στο ζήτημα της ασφάλειας των θαλάσσιων οδών. «Αυτά τα οποία συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή επηρεάζουν άμεσα τις εξελίξεις στην πατρίδα μας, πέραν των οικονομικών επιπτώσεων για τις οποίες μιλήσαμε ήδη, είτε μιλάμε για τον Ελληνισμό της Κύπρου είτε μιλάμε για την ελεύθερη ναυσιπλοΐα -ένα ζήτημα το οποίο θα έρθει στον δημόσιο διάλογο σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στα Στενά του Ορμούζ-, είτε μιλάμε για την ενεργειακή ασφάλεια» είπε χαρακτηριστικά. Με τον τρόπο αυτό, το Μέγαρο Μαξίμου επιχείρησε να καταδείξει ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν παρακολουθεί παθητικά τις εξελίξεις, αλλά συμμετέχει ενεργά στις διεθνείς διεργασίες, είτε μέσω του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, είτε μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είτε μέσω των στρατηγικών σχέσεων που έχει οικοδομήσει η χώρα με κράτη της Μέσης Ανατολής και του Κόλπου.
Ορατή η προσπάθεια των τελευταίων έξι ετών
Στην τοποθέτησή του, ο πρωθυπουργός επιχείρησε επίσης να συνδέσει την εξωτερική αστάθεια με το αίσθημα ασφάλειας στο εσωτερικό, κλείνοντας με αναφορά στην εικόνα των Ενόπλων Δυνάμεων, όπως αυτή αποτυπώθηκε στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου. Δήλωσε «υπερήφανος και αισιόδοξος» για την κατάστασή τους, υποστηρίζοντας ότι η προσπάθεια των τελευταίων έξι ετών αρχίζει πλέον να γίνεται ορατή και στους πολίτες. «Η Ελλάδα είναι μία ειρηνική δύναμη αποτροπής», είπε, επαναλαμβάνοντας ότι η επένδυση στις Ένοπλες Δυνάμεις μέσω της «Ατζέντας 2030» δεν αποτελεί πολυτέλεια αλλά αναγκαιότητα. «Η ασφάλεια της πατρίδας είναι το υπέρτατο αγαθό και αυτή η κυβέρνηση αυτή την ασφάλεια μπορεί και την εγγυάται» επεσήμανε.
Διαρκής επαγρύπνηση
Η παρέμβαση του πρωθυπουργού κινήθηκε σε δύο παράλληλες τροχιές, επαναφέροντας στο προσκήνιο το δίπολο «εθνική ευθύνη ή κομματικός μικρόκοσμος». Από τη μία, αναδείχθηκε η διεθνής κρίση ως παράγοντας που επιβάλλει διαρκή επαγρύπνηση. Από την άλλη, διατυπώθηκε ενός σαφές πολιτικό μήνυμα στο εσωτερικό, με έμφαση στη συνοχή, τη θεσμική σοβαρότητα και την αποφυγή μιας, κατά την κυβερνητική οπτική, εσωστρεφούς μικροπολιτικής αντιπαράθεσης.
