Στο αγαπημένο «πράσινο» στρατόπεδο, εκεί όπου οι ψίθυροι ταξιδεύουν πιο γρήγορα κι από τα non‑papers. Γιατί; Ε, γιατί στο ΠΑΣΟΚ έχουν μια μοναδική ικανότητα: να λύνουν ένα εσωτερικό ζήτημα και την ίδια στιγμή να ανοίγουν δύο καινούργια. Σαν να παίζουν πολιτικό whack‑a‑mole, αλλά με χαμόγελο.
Εκεί που έλεγες ότι επιτέλους βρήκαν τρόπο να κατεβάσουν τους παλμούς του Χάρη Δούκα, τσουπ! Ξαναχάλασαν το κλίμα. Αυτή τη φορά με την πρόταση για τον τρόπο ανάδειξης των υποψηφίων αρχηγών. Η ιδέα; Όποιος θέλει να κατέβει για την ηγεσία, να έχει το 15% των συνέδρων. Μικρή λεπτομέρεια: το 15% δεν είναι απλώς φίλτρο, είναι… face control.
Και ποιος έχει το μεγαλύτερο ποσοστό αυτή τη στιγμή; Σύμφωνα με τη Χαρ. Τρικούπη, ο Νίκος Ανδρουλάκης με 65%. Με όρους «πάρτι», δηλαδή, ο Νίκος ως DJ, τα decks δικά του, η playlist δική του, και οι υπόλοιποι απλώς να χορεύουν όπου τους δείχνει το laser. Το θέμα είναι: έχει συνειδητοποιήσει ο παραγωγός ότι με τέτοια beats μπορεί να χορέψει και ο ίδιος; Γιατί καμιά φορά, όταν ανεβάζεις πολύ την ένταση, το subwoofer τρίζει από μέσα.
Τελικά, οι αντιδράσεις ήταν τόσο δυνατές που το 15%… εξαϋλώθηκε. Ο Ανδρουλάκης μάζεψε την πρόταση, αφαίρεσε το νούμερο, και άφησε το θέμα να λυθεί στο συνέδριο. Κάπως έτσι, το πάρτι που σχεδίαζε δεν έγινε ποτέ. Το DJ set έμεινε στη θήκη, τα φώτα έσβησαν, και η πίστα άδειασε πριν καν ξεκινήσει το πρώτο κομμάτι.
Play it again… ή μήπως όχι αυτή τη φορά, Nick.
