Στον Αναπτυξιακό Οργανισμό μεγάλου Δήμου στη Δυτική Αττική φαίνεται πως η «ανάπτυξη» έχει μια… ιδιαίτερη ερμηνεία. Γιατί πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς την απόφαση να δαπανηθούν 10.000 ευρώ για αγορά εφημερίδων, λες και βρισκόμαστε ακόμη στην εποχή που ο καπνός από το τυπογραφείο θεωρούνταν τεχνολογικό θαύμα;
Την ώρα που οι δήμοι παλεύουν με περιορισμένους πόρους, που οι ανάγκες τρέχουν και που η ψηφιακή ενημέρωση έχει γίνει αυτονόητη, η επιλογή αυτή του Δήμου Κορυδαλλού μοιάζει περισσότερο με μια τελετουργική προσκόλληση στο παρελθόν παρά με σύγχρονη διοίκηση. Και φυσικά, γεννά το πιο απλό και ενοχλητικό ερώτημα:
Πρόκειται για πραγματική ανάγκη ή για άλλη μια δαπάνη που «βολεύει» χωρίς να προσφέρει τίποτα;
Γιατί όταν τα δημόσια χρήματα ξοδεύονται χωρίς ξεκάθαρο σκοπό, χωρίς στρατηγική, χωρίς λογοδοσία, τότε το μόνο που αναπτύσσεται δεν είναι ο Δήμος – είναι η καχυποψία. Και αυτή, δυστυχώς, δεν κοστίζει 10.000 ευρώ. Κοστίζει πολύ περισσότερο: την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Αν θέλουν πραγματικά ανάπτυξη, ας ξεκινήσουν από κάτι απλό: να εξηγήσουν γιατί μια στοίβα εφημερίδες θεωρείται επένδυση.
