Στη Δυτική και Βόρεια Ευρώπη, οι συνταξιούχοι απολαμβάνουν συχνά υψηλές απολαβές. Στο Λουξεμβούργο, τη Δανία, τη Νορβηγία και την Ισλανδία, οι μέσες ετήσιες συντάξεις φτάνουν τα 30.000–35.000 ευρώ και καλύπτουν πάνω από το 70% των προηγούμενων αποδοχών των ηλικιωμένων.
Στη δεύτερη ταχύτητα βρίσκονται Αυστρία, Ολλανδία, Βέλγιο και Σουηδία, με συντάξεις 20.000–25.000 ευρώ ετησίως, όπου ισορροπεί δημόσιο και ιδιωτικό σύστημα. Αντίθετα, οι μεγάλες οικονομίες (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία) κινούνται γύρω στον μέσο όρο της ΕΕ, περίπου 1.400 ευρώ μηνιαίως.
Ελλάδα και Ανατολική Ευρώπη: Η μεγάλη διαφορά
Στην Ελλάδα, οι μέσες συντάξεις κυμαίνονται γύρω στα 800–1.000 ευρώ μηνιαίως, με υψηλό ποσοστό αναπλήρωσης που διατηρεί το εισόδημα κοντά στον τελευταίο μισθό.
Στην Ανατολική Ευρώπη – Βουλγαρία, Ρουμανία, Βαλτικές – οι ετήσιες συντάξεις μπορεί να είναι κάτω από 8.000 ευρώ, με διαφορές που ξεπερνούν ακόμη και το δεκαπλάσιο σε σχέση με τη Δυτική Ευρώπη.
Social Security και επενδύσεις
Στις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Αυστραλία, οι κρατικές συντάξεις είναι σχετικά χαμηλές, αλλά συμπληρώνονται σημαντικά από ιδιωτικά ταμεία.
- Στις ΗΠΑ, η μέση σύνταξη μέσω Social Security είναι 1.500–2.000 δολάρια μηνιαίως, με τα 401(k) και άλλα επενδυτικά προγράμματα να αυξάνουν το συνολικό εισόδημα.
- Στον Καναδά και την Αυστραλία, αντίστοιχα συστήματα φτάνουν σε ετήσια εισοδήματα 25.000 δολάρια ή και παραπάνω μόνο από συνταξιοδοτικά κεφάλαια.
Κράτη του Κόλπου: Συντάξεις για λίγους
Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ, Κουβέιτ και Κατάρ προσφέρουν στους πολίτες συντάξεις 5.000–7.000 ευρώ μηνιαίως, δηλαδή έως 90.000 ευρώ το χρόνο. Το μυστικό; Υψηλά ποσοστά αναπλήρωσης και κρατική χρηματοδότηση από τα έσοδα του πετρελαίου.
Η… παγίδα: οι δικαιούχοι είναι μόνο οι πολίτες – οι ξένοι εργαζόμενοι, που αποτελούν την πλειονότητα, αποκλείονται.
Η σύνταξη είναι θέμα… γεωγραφίας και συστήματος
Δεν υπάρχει «μία καλύτερη σύνταξη». Στην Ευρώπη κυριαρχεί η σταθερότητα και η καθολικότητα, στις αγγλοσαξονικές χώρες το παιχνίδι παίζεται μέσω ιδιωτικής αποταμίευσης και επενδύσεων, ενώ στον Κόλπο οι υπερ-συντάξεις είναι προνόμιο μιας μικρής ομάδας πολιτών. Και σε όλες τις περιπτώσεις, τα επίσημα στοιχεία δείχνουν μόνο ένα μέρος της πραγματικότητας.
