Το εμβληματικό έργο της Βιρτζίνια Γουλφ, «Τα Κύματα» (1931), ζωντανεύει στη σκηνή του θεάτρου Noūs-Creativespace από τις 16 Απριλίου, υπό τη σκηνοθετική ματιά του Ένκε Φεζολλάρι. Μια παράσταση που υπόσχεται να βυθίσει το κοινό στον ρευστό και ποιητικό κόσμο της σπουδαίας Αγγλίδας συγγραφέα.
Έξι (συν ένας) ήρωες ξετυλίγουν την ύπαρξή τους, όχι μέσα από έναν κλασικό διάλογο, αλλά ως ένα άθροισμα ζωών που αλληλεπιδρούν ρυθμικά, όπως τα κύματα της θάλασσας.
Στο σύμπαν της παράστασης, ο χρόνος μετριέται με τον αέναο χτύπο του νερού στην ακτή. Οι σκέψεις των πρωταγωνιστών μοιάζουν με πολύχρωμες γιρλάντες λέξεων και εικόνων που συνδέονται μεταξύ τους, ανατρέποντας την ψευδαίσθηση ότι η ζωή είναι κάτι συμπαγές και αυστηρά λογικό.
Η Τζίνυ, η Ρόντα και η Σούζαν, ο Μπέρναρντ, ο Νέβιλ και ο Λούις, είναι έξι δραματικά πρόσωπα, τα οποία λίγα χρόνια μετά τα πιραντελικά τους ανάλογα στο θεατρικό έργο Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα (1924), αναζήτησαν την ταυτότητά τους οπουδήποτε μέσα στο σύμπαν, πέρα από τον ψευδαισθησιακό και ματαιωμένο ανθρωποκεντρικό κόσμο.
Οι επαφές τους με τον έβδομο ήρωα στο βιβλίο της Γουλφ, τον Πέρσιβαλ, πρόσωπο υπαρκτό αποκλειστικά μέσα στα λόγια τους, και ο αιφνίδιος θάνατος του, λειτούργησε ως καταλύτης στην πορεία όλων μέσα στο έργο, καθώς τους μετατόπισε οριστικά σε καινοφανή περιβάλλοντα, αδιαμεσολάβητα από την ανθρώπινη υπεροψία.
Οι ήρωες, στη σκηνή του θεάτρου Νους, αντιλαμβάνονται, όσο οι μονόλογοί τους πλησιάζουν στο τέλος, την πληθυντική παρουσία τού είναι τους και τείνουν προς τη σύνθεση ενός χορικού λόγου, ο οποίος εκφωνείται από έναν υπερώριμο, πολυπρόσωπο και άφυλο Μπέρναρντ: Ένα βαθύ «πιστεύω», επειδή ενίσταμαι…
Σκηνοθετικό σημείωμα
Τα κύματα μιλούν για την αγάπη, για την φιλία, για την ασφάλεια που αναζητούμε , για τις αδυναμίες μας, για τις σχέσεις των ανθρώπων ,για την ύπαρξη μας. Ποιος είμαι εγώ; Ποιος είσαι εσύ: Ποιοι είμαστε εμείς ;
Τι τραύματα κουβαλάμε στις ψυχές μας και άραγε πόσοι άνθρωποι κυλούν στις φλέβες μας ;
Ποιες στιγμές καθορίζουν την ύπαρξη μας ,πόσους ανθρώπους χάνουμε πόσους ανθρώπους αφήνουμε να φύγουν από τη ζωή μας και έτσι φεύγει νιότη μας η παιδική μας ηλικία και οι ζωές μας κυματίζουν , πηδούν από γκρεμούς ψηλούς σε σκοτεινά κύματα.
Εμείς προσευχόμαστε να γλιτώσουμε τις χαμένες ψυχές μας ,της τραυματισμένες ψυχές μας από ζωές που ζήσαμε και δεν ζήσαμε σε μια αιωνιότητα της ανθρώπινης ύπαρξης.
Το αριστούργημα της Virginia Woolf ακολουθεί μια παρέα έξι παιδιών απο τα παιδικάτα τους μέχρι τον θάνατο, η φιλία,η αγάπη, το μίσος, η νιότη, ο σπαραγμός, η ματαιότητα της ανθρώπινης ύπαρξης είναι εκείνα τα χαρακτηριστικά που διαπερνούν το κείμενο. Μέσα απο τους ήρωες συναντάμε την δική μας ζωή, βίαιη και απαλή, άγρια και συνάμα όμορφη. Μέσα στις δικές τους ιστορίες βρίσκουμε τον εαυτό μας που πάλλεται με τα Κύματα της Ζωής.
Ερμηνεύουν:
Αθηνά Καραγιώτη
Αναστασία Τζελέπη
Άντα Γιαννουκάκη
Μέμος Ρούσσος
Απόστολος Μαλεμπιτζής
Ένκε Φεζολλάρι
